างก็รู้สึกขัดหูขัดตากันทั้งคู่
“ข้าจะต้องมีครอบครัวก่อนพี่ชายใหญ่แน่ ท่านพ่อ พอถึงเวลานั้นข้าจะมีลูกมาให้ท่านอุ้มเอง” เซี่ยผิงไหวครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วก็เริ่มประจบประแจง
เขาจะต้องทำให้พี่ชายใหญ่เสียหน้าให้ได้
เขาเอาชนะพี่ชายใหญ่ไม่ได้ แล้วเขายังจะสามารถเป็นที่โปรดปรานมากกว่าพี่ชายใหญ่ได้ไหม
ขอแค่เขาประจบประแจงพี่ชายใหญ่กับพี่หญิงใหญ่ให้มากหน่อย ไม่แน่ทรัพย์สมบัติของบ้านนี้อาจจะตกเป็นของเขาทั้งหมดก็ได้ พอถึงเวลานั้นพี่ชายใหญ่ก็อาจไม่มีอะไรเลย เป็นแค่ขุนนางเล็กๆ ใช้ชีวิตอยู่ด้วยเงินเดือนอันน้อยนิด และยังหาภรรยาไม่ได้!
ใช่! พี่ชายใหญ่หาภรรยาไม่ได้!
ดวงตาของเซี่ยผิงไหวเป็นประกายขึ้นทันใด “พี่ชายใหญ่ ท่านไม่ได้แต่งงานก็ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องกลัวหรอกว่าต่อไปจะไม่มีลูก อย่างมากข้าก็มีลูกให้มากหน่อย พอท่านตายค่อยให้ลูกชายข้าขว้างอ่าง[1]ให้ท่านเอง!”ฃ
เซี่ยผิงไหวลิงโลดอยู่ในใจ
การรับเลี้ยงบุตรบุญธรรมจากเครือญาติย่อมเป็นไปไม่ได้ ไม่ว่าอย่างไรพี่ชายใหญ่ก็ทำงานหนักมาทั้งชีวิต หากเขาไม่มีลูกมาสืบทอดเลยสักคน เช่นนั้นแล้วความพยายามทั้งหมดของพี่ชายใหญ่ก็ล้วนทำเพื่อลูกชายของเขาทั้งนั้น!
ดีจริงๆ!
เซี่ยผิงไหวรู้สึกว่าตนเองได้เห็นความหวังในชีวิตแล้ว
ในที่สุดก็มีสักอย่างที่เขาสู้พี่ชายใหญ่ได้!
ความตื่นเต้นดีใจของเซี่ยผิงไหวเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่เซี่ยผิงกั่งกลับหัวเราะเย้ยหยัน “หากเจ้าสามารถมีลูกได้มากก็ม
