ใช่เพราะหลายวันมานี้นางทนฝืนสิงอยู่ในร่างของเซี่ยซีจนได้รับผลกระทบจากกระดิ่งของนาง นางคงไม่ได้ใช้เวลาเพียงเท่านี้ในการจัดการกับวิญญาณแค้นตนนี้แน่ และจะต้องเปลืองพลังจิตยิ่งกว่านี้อีกมาก
เซี่ยผิงไหวรู้สึกว่ามีบางอย่างแตกต่างออกไป แต่เขาก็บอกไม่ถูกว่ามันเป็นที่ตรงไหน
ก่อนหน้านี้พี่หญิงใหญ่ก็ดูเหมือนจะเคยท่องคาถามาก่อน ตอนนั้นเขาถูกฝังอยู่ใต้บ้านที่พังทลายลงมา และได้ยินเสียงพี่หญิงใหญ่กำลังพึมพำอะไรบางอย่าง…
เซี่ยผิงไหวงุนงงเล็กน้อย “พี่หญิงใหญ่ ท่านเรียนรู้การจับวิญญาณมาจากนักพรตเฒ่านั่นสินะ”
เซี่ยเฉียวเหลือบมองเขา “เจ้าพูดเรื่องอะไรน่ะ น่ากลัวจัง”
“…” เซี่ยผิงไหวทำหน้าแปลกๆ
พี่หญิงใหญ่ผิดปกติ!
ท่าทางของนางเมื่อครู่นี้ดุร้ายมากราวกับว่านางกำลังจะฆ่าใครตายอย่างนั้น ลางสังหรณ์ของเขาไม่ผิดแน่นอน!
“ทำไมซีเอ๋อร์เป็นลมไปแล้ว” เวลานี้เซี่ยผิงไหวรู้จักที่จะเป็นห่วงน้องสาวขึ้นมาบ้างแล้ว เมื่อเขาเห็นว่าเซี่ยเฉียวไม่ได้ห้ามก็รีบก้าวเข้าไปทันที เซี่ยผิงไหวเขย่าไปมา แต่เซี่ยซีก็ยังไม่ยอมตื่นขึ้นมาสักที
เซี่ยเฉียวสั่งให้พ่อบ้านไปทำน้ำแกงสงบจิตมาให้
จากนั้นนางก็แอบวางยันต์เอาไว้ในห้องของเซี่ยซีอีกจำนวนหนึ่งเพื่อชำระล้างพลังความโชคร้าย
หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วยามเซี่ยซีก็ฟื้นขึ้นมา
“พี่หญิงใหญ่กลับมาแล้ว?” เซี่ยซีมองเห็นเซี่ยเฉียว แววตาของนางมีชีวิตชีวาขึ้นมาก
“แม้แต่เจ้าก็รู้ว่าพี่หญิงใหญ่ยังมีชีวิตอ
