ากมีพลังแห่งความยุติธรรมของทางการกดข่มไว้ ไอแค้นของวิญญาณแค้นเหล่านี้จึงไร้ผล
แต่ไม่เป็นอุปสรรคให้วิญญาณกลืนกินกันเอง
ตอนยังมีชีวิตอยู่ก็ต่อสู้ ตายไปแล้วก็ต้องต่อสู้ วิญญาณที่ไม่มีความยึดติดก็จะหนีไปอย่างรวดเร็ว พริบตาก็ลงไปยังปรโลก จึงสามารถหลบพ้นหายนะไปได้
ส่วนวิญญาณอื่น ต่อให้วิญญาณไม่สลายไปก็หนีไปไม่พ้นจากที่แห่งนี้ ท้ายที่สุดก็จะสับสนเลอะเลือน แม้แต่ตนเองก็จำไม่ได้ว่าเป็นใคร กลายเป็นเมฆหมอกขุ่นมัว ไม่เหลือรูปร่างมนุษย์ใดๆ ไปเมื่อไรก็รู้ ไม่เหลืออะไรอย่างสิ้นเชิง
…
ต่งซีอวิ๋นเองก็กลายเป็นคำต้องห้ามในสำนักศึกษาหลวง
ในวันที่คดีสิ้นสุดลง ไม่ว่าชายหรือหญิงในสำนักศึกษาหลวงต่างก็พากันตกตะลึง
ใครบ้างที่จะไม่รู้จักต่งซีอวิ๋นในฐานะหญิงสาวมากความสามารถอันดับหนึ่งของเมืองหลวง
จิตใจดี สง่างาม มีน้ำใจ และเต็มไปด้วยความสามารถ ตอนที่นางยกเลิกการหมั้นกับองค์ชายสี่ หลายคนรู้สึกเสียใจไปกับนางด้วย แต่ต่อมาเมื่อได้ยินว่านางเสียสติไป อารมณ์ทอดถอนใจก็มาแทนที่
กลับนึกไม่ถึงว่า…
ผู้หญิงที่เดิมทีคิดว่าเป็นดอกไม้งาม ที่แท้ก็เป็นเสือที่กินคน
สงสารก็แต่คุณหนูรองต่ง นางไร้เดียงสาไม่มีพิษภัย แต่กลับต้องมาตายอย่างน่าอนาถเช่นนี้
เรือนหมู่ตันอยู่ในช่วงขาลง
ชีไหวเองก็เช่นกัน หลังจากที่เขาเห็นต่งซีอวิ๋นแล้วหนีไปในวันนั้น พอกลับไปเขาก็ล้มป่วยหนักในทันที จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ออกมาจากบ้าน และก็ไม่มีหน้าจะออกไปไหนด้วย
