วกนางล้วนเป็นนักโทษที่ทำความผิดมหันต์ ตายไปก็สมควรแล้ว
ต่งซีอวิ๋นตัวสั่นสะท้านเล็กน้อย จากนั้นนางก็หลบไปอยู่อีกมุมหนึ่ง
แล้วผู้หญิงที่ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงนั้นก็เงยหน้าขึ้นมา
ต่งซีอวิ๋นเห็นแสงที่สะท้อนจากดวงตาคู่นั้นจางๆ มันช่างดูน่ากลัวมาก นางรวบรวมความกล้าแล้วเอ่ยว่า “ท่าน…ท่านพ่อของข้าเป็นขุนนาง เขาจะช่วยข้าได้แน่นอน ต่อ ต่อให้เขาจะช่วยไม่ได้ เขาก็จะใช้เงินเพื่อช่วยไม่ให้ข้าตาย…หากท่านพ่อของข้าส่งอะไรมา ข้า…ข้าสามารถแบ่งให้เจ้าได้นิดหน่อยนะ…”
นางยังไม่เชื่อว่านางจะจบลงแบบนี้
ปัญหาทุกอย่างจะต้องมีทางออกสิ!
แต่แล้วผู้หญิงคนนั้นก็ยืนขึ้น
นางดูเหมือนวิญญาณที่ชั่วร้ายตนหนึ่งก็ไม่ปาน ผมเผ้าของนางยุ่งเหยิงและเนื้อตัวของนางก็มีกลิ่นเหม็น นางเดินเข้ามาทีละก้าว
“เป็นเจ้า…เป็นเจ้า!” ทันใดนั้นนางก็พุ่งตัวเข้ามา
นางบีบคอต่งซีอวิ๋นทันที พออ้าปากได้ก็กัดลงไปบนใบหน้าของต่งซีอวิ๋นอย่างดุเดือด!
“กรี๊ด!”
เสียงกรีดร้องไม่สามารถดึงดูดความสนใจใดๆ ในที่นี้ได้
มีการต่อสู้ในห้องขังทุกวัน นักโทษที่ถูกคุมขังที่นี่ หากไม่ใช่พวกที่จะถูกประหารก็เป็นนักโทษที่ถูกตัดสินขังคุกตลอดชีวิต ซึ่งล้วนแต่เป็นโทษหนัก พวกเขาจะทรมานกันอย่างไรก็แล้วแต่เลย
ยิ่งกว่านั้น หลังจากที่นักโทษถูกกักขังมาเป็นเวลานาน คนที่อยู่ในนั้นก็จะมีพลังรุนแรงมาก หากไม่เอะอะโวยวายเสียบ้าง ก็เกรงว่าจะมีความคิดอะไรแผลงๆ ขึ้นมาได้
ไม่นานนักใบหน้าของต
