มองนางอย่างดุร้าย
“เหลวไหล ข้าไม่ได้ทำนะ!” อนุตานรีบตะโกนขึ้นด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย
เมื่อตอนยังเด็กนางไม่ค่อยจะรู้ความ ก็เลยหลงใหลไปกับรูปลักษณ์และลมปากของบ่าวรับใช้และทำเรื่องเกินเลยบางอย่างไป
ก็แค่ครั้งนั้นครั้งเดียว
เมื่อนางรู้ว่าตนเองถูกพบเห็นก็ตกใจมาก นางกลัวว่าตนเองจะต้องถูกผูกคอตาย จึงลงมือด้วยความหุนหันพลันแล่น
หลังจากที่นางได้สติคืนมาแล้วก็คิดที่จะช่วยคนขึ้นมา!
แต่ว่านางกลัว
กลัวว่าน้องชายคนนี้ของนางจะนำเรื่องไปฟ้องแม่ใหญ่ หากเป็นเช่นนั้นนางคงจบเห่
เมื่อมีใจโหดเหี้ยมขึ้นมา นางจึงวิ่งหนี ต่อมานางจึงหาข้ออ้างขอให้มารดาของตัวเองส่งตัวบ่าวรับใช้ผู้นั้นออกไปพร้อมกับมอบเงินให้ ชายผู้นั้นก็ไม่กล้าเกรี้ยวกราดโวยวายด้วยกลัวว่านายท่านจะโกรธ ดังนั้นเขาจึงจากไปอย่างรวดเร็วและเรียบง่าย
เวลาผ่านไปนานหลายปีแล้ว นางไม่คิดว่าจะมีใครพูดถึงเรื่องนี้อีก นึกไม่ถึงว่า…
ใต้เท้าต่งสั่งให้พ่อบ้านเรียกตัวบ่าวหญิงชราเข้ามาจับตัวอนุตานมัดตัวโดยเอามือไพล่หลังไว้ทันที!
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะจัดการได้อีกต่อไปแล้ว เขารักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับอดีตพ่อตามาตลอด เขาจำเป็นจะต้องแจ้งเรื่องนี้ให้อีกฝ่ายรับรู้แล้ว
อนุตานไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะต่อต้านขัดขืน นางจึงถูกลากลงมาและขังไว้
หลังจากที่เซี่ยเฉียวล้างแค้นแทนวิญญาณน้อยตนนี้แล้ว นางก็เก็บวิญญาณมาได้อีกหนึ่ง
ธุระของนางก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย
ทุกคนจากศาลต
