ัดสินคดีนำพยานหลักฐานจากไปพร้อมกับต่งซีอวิ๋น
นางถูกยัดเข้าไปในรถทรมานทันทีและเคลื่อนตัวไปทั่วเมือง
ในอดีตนักโทษส่วนใหญ่ของศาลตัดสินคดีเป็นพวกคนที่มีใบหน้าน่าเกลียดน่ากลัว แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นผู้หญิงที่นุ่งห่มผ้าไหมผ้าต่วน เมื่อรถคุมขังปรากฏตัวต่อหน้าผู้คน มันก็ดึงดูดความสนใจได้ในทันที ผู้คนมากมายต่างก็พากันสงสัยว่าคนผู้นี้ทำความผิดอะไรกันแน่
เนื่องจากต่งซีอวิ๋นไม่ได้ไปโรงเรียนเมื่อเร็วๆ นี้เลย ชีไหวจึงเป็นกังวล
เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นที่ศาลตัดสินคดีเมื่อวานนี้ เขาก็เลยรีบมาดูตั้งแต่เช้าตรู่
แต่เขากลับไปเห็นภาพหญิงที่อยู่ในใจเขาถูกจับอยู่บนรถคุมขัง
กระทบกระเทือนจิตใจเขาอย่างยิ่ง
“หญิงสาวอายุยังน้อยขนาดนี้ทำความผิดอะไรกันนี่”
“ข้าได้ยินมาว่านางฆ่าน้องสาวแท้ๆ ของตนเองนะ! โหดเหี้ยมจริงๆ แม้แต่น้องสาวคลานตามกันมาก็ยังฆ่าได้ลงคอ นี่มันหมาป่าหิวที่กินคนไม่คายกระดูกชัด!”
“ยังเป็นถึงลูกสาวของขุนนางด้วยนะ…”
“…”
แต่ละคำแต่ละประโยคผ่านเข้าหูของชีไหว
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันหลังและวิ่งหนีไป
ต่งซีอวิ๋นเห็นเขาแล้ว ทันทีที่นางเห็นชีไหว ต่งซีอวิ๋นก็รู้สึกซาบซึ้งใจเล็กน้อย นางยังต้องการจะพูดกับชีไหวสักสองสามคำ ถึงแม้นางจะต้องตกต่ำมาอยู่ในสภาพนี้แล้ว คนที่สามารถมองหน้านางได้อย่างจริงใจก็มีแค่ชีไหวแล้ว…
แต่นางนึกไม่ถึงว่าชีไหวจะวิ่งหนีไปแบบนี้
ก่อนที่เขาจะจากไป นางมองเห็นแววตาที่ตกใจและรัง
