งนามพิมพ์ลายมือชื่อเหมือนเดิม แล้วเซี่ยผิงกั่งก็สั่งให้คนออกไปพาตัวหมอเร่ร่อนคนนั้นมา รวบรวมประจักษ์พยานคำให้การอีกครั้ง
หากเขาสืบคดีนี้โดยเริ่มจากตระกูลต่งโดยตรงและใต้เท้าต่งยื่นมือเข้ามาแทรกแซง ก็คงจะไม่สามารถลงชื่อพิมพ์ลายนิ้วมือและตัดสินคดีได้เร็วขนาดนี้ ระหว่างที่สืบสวนก็ไม่รู้ว่าเขาจะกลับคำให้การอีกกี่ครั้ง!
บัดนี้ ใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดาเองก็ทราบแล้วว่าคนจากศาลตัดสินคดีมาพาตัวคนของเขาไป
เขาร้อนใจยิ่งนัก ในบ้านก็โกลาหลวุ่นวายไปหมด!
เซี่ยผิงกั่งนั่นเป็นอะไรไปแล้ว จับตามองเขา? ต่อให้มีการใช้ผงแหวนเงิน แต่นี่มันเป็นการฆ่าตัวตายของลูกสาวเขา ทำไมจะต้องทำให้เป็นเรื่องราวใหญ่จนคนรู้กันไปทั่ว หรือเขาคิดจะทำให้ตระกูลต่งของเขาไม่มีหน้าไปพบใครได้อีก!
ไฟในอย่านำออก เรื่องในบ้านจะพูดออกไปได้อย่างไร!
ใต้เท้าต่งทั้งโกรธทั้งกังวลใจ
ในเวลาเดียวกันนี้ลูกสาวคนโตของเขาก็ไม่ได้ดีขึ้นมาก แม้ว่าอาการปวดหัวจะไม่รุนแรงเหมือนแต่ก่อน แต่ใบหน้าของนางก็ซีดจนน่ากลัว และต้องผวาหวาดกลัวอยู่เป็นระยะๆ น่าสงสารมาก
ที่แย่กว่านั้นยิ่งกว่ายังมาไม่ถึง
เช้าวันถัดมา ศาลตัดสินคดีก็พาคนมาอีกแล้ว ครั้งนี้พวกเขาไม่ได้มาจับตัวบ่าวรับใช้อีกแล้ว แต่เป็นลูกสาวที่กำลังป่วยของเขา ไม่เพียงเท่านั้น พวกเขายังต้องการค้นห้องของนางด้วย!
“เซี่ยผิงกั่ง! ตระกูลต่งของข้าไปมีความแค้นใหญ่หลวงอะไรกับเจ้าหรือ เจ้าถึงได้รังแกกันขนาดนี้!” ใต้เ
