ท้าต่งโกรธจนตัวสั่น
เขาเป็นถึงขุนนางใหญ่ขั้นสามแต่กลับต้องมาถูกขุนนางระดับหกอย่างเซี่ยผิงกั่งเหยียบหน้าขนาดนี้!
เซี่ยผิงกั่งคิดจะมาที่จวนของเขาก็มา คิดจะไปเมื่อไรก็ไป ทำตัวไร้กฎระเบียบอย่างยิ่ง!
“ใต้เท้าต่งอย่าได้ร้อนใจไปเลย ข้าน้อยก็แค่ลบล้างความอยุติธรรมให้แก่ลูกสาวอีกคนของท่านเท่านั้น ท่านเห็นคำให้การพวกนางแล้วหรือยัง คำให้การพวกนี้ล้วนแสดงให้เห็นว่า คนที่วางยาบุตรสาวคนรองของท่านก็คือคุณหนูใหญ่ผู้นี้ คดีที่อยู่ในมือของศาลตัดสินคดีแล้วจะต้องมีผลลัพธ์!” เซี่ยผิงกั่งพูดจบ “ลากตัวนางไป!”
“อย่ามาจับข้านะ! ข้าไม่ได้ทำ! ไปให้พ้น ข้าเป็นพระชายาองค์ชายนะ ใครกล้าแตะต้องตัวข้า!” ต่งซีอวิ๋นร้องโวยวายราวกับคนบ้า!
ใต้เท้าต่งเองก็ตกตะลึงกับคำพูดของเซี่ยผิงกั่ง
คนร้ายที่ฆ่าคน…คือลูกสาวของเขา?!
เป็นไปไม่ได้!
ซีเอ๋อร์มีเหตุผลอะไรที่จะฆ่าน้องสาวแท้ๆ ของตนเองด้วย!
หากเป็นฮูหยินของเขาเอง เขายังคิดว่ามีความเป็นไปได้ เพราะถึงอย่างไรพวกนางก็ไม่ใช่แม่ลูกกันจริงๆ ย่อมเกิดความขัดแย้งขึ้นได้ แต่ซีเอ๋อร์ นางไม่มีเหตุผลที่ต้องทำอย่างนั้นนี่!
