นี้หรอก”
แค่ใช้อาวุธวิเศษประกอบกับค่ายกลบางอย่าง และใช้เส้นผมนิดหน่อยก็สามารถทำให้แม่นางน้อยผู้นี้ตายอย่างเงียบๆ ได้แล้ว
แน่นอนว่านักพรตในใต้หล้ามีเป็นพันเป็นหมื่น ผู้วิเศษที่หาตัวจับได้ยากก็มีไม่น้อย พวกเขาต่างก็จับตามองอยู่ทั้งนั้น
แม้ว่าปกติแล้วพวกเขาจะไม่ลงจากเขาก็จริง แต่ถ้าหากมีนักพรตปีศาจจริงๆ แล้วล่ะก็ พวกเขาก็จะต้องออกหน้ามาขจัดเภทภัยให้ชาวบ้านแน่ๆ
ใต้เท้าต่งไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้
อย่างไรก็ตามเขาเป็นถึงนักพรตจากวัดอวี้ซวี เขาจะไม่ใส่ใจคำพูดพวกนี้ก็ไม่ได้
“เช่นนั้นก็รบกวนท่านนักพรต…ถามปรมาจารย์โม่ด้วยว่า เหตุใดถึงต้องพุ่งเป้าเล่นงานบุตรสาวของข้า นางอายุยังน้อย หากมีตรงไหนที่ล่วงเกินนางไปก็ต้องขออภัยด้วย อย่างมากข้าก็แค่ไปขอขมานางด้วยตัวเอง” ใต้เท้าต่งยอมวางศักดิ์ศรีของตนเองลงแล้วเพื่อบุตรสาวของตนเอง
หยวนฉังจื่อไม่ได้พูดอะไรมาก
พักเรื่องน้ำตาวัวไปก่อนชั่วคราว วิญญาณที่อยู่ในห้องนี้…
จะต้องไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับปรมาจารย์โม่แน่นอน
หยวนฉังจื่อครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะให้ยันต์เอาไว้เพื่อปกป้องหญิงสาวผู้นี้ไว้ก่อนชั่วคราว
แม่นางน้อยผู้นี้จะได้ไม่ถูกทรมานจนตายไปเสียก่อนที่เขาจะถามเหตุผลรู้เรื่อง
หลังจากที่เขาให้ของไว้แล้ว ใต้เท้าต่งก็ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นการเปล่าประโยชน์ที่เชิญเขามา จึงได้ส่งเขาออกไปด้วยความสุภาพ
หยวนฉังจื่อจากไปแล้วก็ไปที่หอส่องชะตาเพื่อเยี่ยมพบปรมาจารย์โม่ทันที
แต่น่า
