เสียดายที่วันนี้เซี่ยเฉียวกำลังตั้งใจเรียนอย่างหนักที่สำนักศึกษา นางจึงไม่อยู่ที่นั่น
หยวนฉังจื่อรู้สึกว่าตนเองก็ไม่มีอะไรทำจึงได้รออยู่ที่นั่น เขานั่งขัดสมาธิอยู่ที่นั่นโดยไม่ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวคล้ายกับกำลังบำเพ็ญตนกระนั้น ผู้ดูแลฉังคิดว่าเขาเป็นผู้วิเศษคนหนึ่ง จึงไม่กล้าที่จะเข้าไปรบกวน แต่ก็อดที่จะเป็นกังวลไม่ได้
กรุ๊งกริ๊ง
เสียงกระดิ่งดังขึ้นอีกแล้ว
หยวนฉังจื่อไม่สามารถระงับความตื่นเต้นของเขาได้
ปรมาจารย์โม่…ร่ำรวยจริงๆ
กระดิ่งเรียกวิญญาณนี้ค่อนข้างพิเศษเลยทีเดียว ในห้องนี้ยังมีอาวุธวิเศษอยู่อีกหลายชิ้น ไม่ว่าจะทำจากทอง หยก หรือไม้ก็มีทั้งนั้น ที่ทำจากไม้ก็มีมากกว่าครึ่ง!
การทำอาวุธวิเศษนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย จะต้องจุดธูปเผาเครื่องหอมสักการะต่อเทพด้วยความเคารพบูชา และยังต้องสวดท่องคัมภีร์ให้มากพอ สวดท่องคัมภีร์มากพอแล้ว ตอนที่ท่องก็ต้องใช้ความจริงใจให้มากขึ้น และยังต้องขอพรจากยันต์เหลืองด้วย…
แม้แต่ที่วัดอวี้ซวีของเขาก็ยังมีอาวุธวิเศษดีๆ ไม่มากเท่านี้
ของที่มอบให้ชาวบ้านส่วนใหญ่ก็เป็นเพียงของเล็กๆ น้อยๆ ที่ผ่านการปลุกเสกแล้วเท่านั้น คุณภาพ…ไม่ได้ดีเท่าของปรมาจารย์โม่
ปรมาจารย์โม่น่าจะมีเวลาว่างมากเหมือนกันนะ…
สมแล้วกับที่เป็นคนในสำนักเดียวกับโม่หลิงจือ พวกเขาล้วนแล้วแต่เป็นคนที่พิเศษจริงๆ
เขานั่งอยู่อย่างนั้นจนผู้ดูแลร้านกระสับกระส่ายทั้งเช้าไม่เป็นอันทำอะไร เขามักจะรู้สึกว่านั
