าะนางเห็นอะไรมากมาย บ้างก็ลอยอยู่กลางอากาศ บ้างก็ทะลุผ่านร่างคนไป วิญญาณพวกนั้นมีหมดทุกประเภททุกรูปแบบ!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนพื้นซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตัวนาง มีวิญญาณที่กำลังคืบคลานอยู่อีกตนหนึ่ง ลำไส้ลากไปกับพื้น ขณะที่มันคลาน ทิ้งคราบเลือดไปทั่วทางที่ผ่านไป
วิญญาณกำลังคลานไปๆ ทันใดนั้นด้านข้างก็มีศีรษะของวิญญาณตนหนึ่งกลิ้งหลุนๆ มาที่เท้าต่งซีอวิ๋น ร่างไร้ศีรษะลอยมาอยู่ตรงหน้าต่งซีอวิ๋นก่อนจะเก็บศีรษะขึ้นมา แล้วแยกเขี้ยวยิงฟัน “เจ้า….เห็นหัวข้า…”
“เจ้ามองเห็นพวกเราได้…”
“นางออกมาจากหอส่องชะตาสินะ? บนร่างกายของนางมีกลิ่นของหอส่องชะตา นางเป็นคนที่ถูกปรมาจารย์สาปแช่ง!”
มีเรื่องเล่าในยุทธภพว่า ปรมาจารย์ที่หอส่องชะตาเคยขู่ใครคนหนึ่ง และให้วิญญาณจำนวนมากติดตามคนคนนั้นจนทำให้เขาหวาดกลัวจนเป็นบ้า!
ปรมาจารย์ยังเคยใช้น้ำตาของวัวกับสามีภรรยาคู่หนึ่ง แต่กลับให้ยันต์แก่คนคู่นั้นติดตัวไว้เพื่อป้องกันตัวด้วย!
ส่วนคนเป็นที่อยู่ตรงหน้านี้…
บนร่างของนางไม่มียันต์อยู่ นางจึงไม่ใช่ลูกค้าของปรมาจารย์!
ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถแกล้งหยอกนางได้!
คนตายนั้นน่าเบื่อหน่ายกว่าคนเป็นเยอะ เมื่อตอนนี้มีคนที่สามารถมองเห็นพวกเขาได้ปรากฏขึ้น ทั้งยังไม่สามารถต่อต้านพวกเขาได้อีก เหล่าวิญญาณจึงได้พากันสนใจ
บนถนนเส้นนั้นเต็มไปด้วยวิญญาณแทบจะในทันที!
ต่งซีอวิ๋นตัวสั่นด้วยความตกใจหวาดกลัว ปากของนางอ้าออกเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว จากนั้
