ีพวกสัตว์ต่างๆ ท่านอยากจะได้แบบไหนขอรับ หากมีข้อเรียกร้องพิเศษ ท่านก็ยังสามารถขอให้ท่านเจ้าของร้านแกะสลักให้ด้วยตัวเองได้ด้วยนะขอรับ” เมื่อผู้ดูแลฉังได้ยินว่าเป็นเรื่องค้าขาย เขาก็รีบตอบอย่างสุภาพทันที
เซี่ยผิงไหวครุ่นคิดเล็กน้อย “บ้าน…ราคาเท่าไร”
“บ้านสามชั้นนี่ราคาสองร้อยตำลึง สามารถลดให้ท่านได้สามส่วน” ผู้ดูแลฉังแย้มยิ้ม
เซี่ยผิงไหวหน้านิ่วคิ้วขมวดทันที
เขาซื้อไม่ไหว…
“เช่นนั้นเอาบ้านหลังเล็กๆ ชั้นเดียวหนึ่งหลังราคาประมาณกี่สิบตำลึงก็พอแล้ว แล้วก็…เอาสุนัขมาด้วยตัวหนึ่ง ตัวเล็กหน่อยราคาถูกหน่อย หากมีบ่าวรับใช้ ก็เอามาด้วยสองคน เจ้าลองดูให้พอกับเงินหนึ่งร้อยตำลึง…” น้ำเสียงของเซี่ยผิงไหวแหบแห้ง
ผู้ดูแลร้านฉังได้ยินเช่นนั้นก็รีบตอบรับทันที
งานไม้แกะสลักของท่านเจ้าของร้านขายยาก คนที่มาซื้อส่วนมากก็เป็นพวกขุนนางผู้สูงศักดิ์
นอกจากนี้ยังมีบางคนที่ซื้อไปเก็บไว้ที่บ้านโดยไม่กลัวว่าจะโชคร้าย เช่น อาจารย์เซียวเป็นต้น
นี่ก็นับเป็นการค้าที่ดีเลยทีเดียว
“สีหน้าของคุณชายรองไม่ค่อยดีเท่าไรนะขอรับ หรือว่าที่บ้านเกิดเรื่องอะไร จะเอาของพวกนี้ไปเผาให้ใครกันหรือขอรับ ท่านทิ้งที่อยู่เอาไว้ให้ท่านเจ้าของร้านเผาแทนท่านก็ได้นะขอรับ รับรองส่งถึงมือคนตายแน่นอน” ผู้ดูแลฉังเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
