บ้าง แต่ของที่ข้ามีนี้ก็ร้ายกาจมาก มีทั้งอาวุธวิเศษและยันต์อยู่ทุกหนทุกแห่ง พวกเขาไม่กล้าสร้างปัญหาที่นี่หรอก” หลังจากนั้นเซี่ยเฉียว ก็ขึ้นไปชั้นบน
มีคำขอของวิญญาณอีกมากมายที่ยังไม่ได้ลงทะเบียนไว้
เซี่ยเฉียวเพิ่งจะเดินขึ้นชั้นบนไป ตรงประตูก็มีเสียงกระดิ่งดังขึ้นทันที
ผู้ดูแลร้านฉังใจเต้นตึกตัก เขาเดินไปที่ประตูและยื่นมือออกไปเพื่อที่จะสัมผัสได้ว่าบริเวณโดยรอบไม่มีลมเลย!
ทำไมมันดังขึ้นมาได้ หรือจะเป็นอย่างที่ท่านเจ้าของบอก…มีวิญญาณมา?
ทันใดนั้นผู้ดูแลร้านฉังก็ขนลุกซู่ขึ้นมาทันที
โชคยังดีที่เขายังไม่ทันจะได้รู้สึกกลัวก็มีลูกค้าเข้ามาในร้านพอดี
เซี่ยผิงไหวถือตั๋วเงินหนึ่งร้อยตำลึงเข้ามาในร้าน
ตั๋วเงินนี้เขาได้มาจากการเอาหยกแขวนและเสื้อคลุมขนสัตว์ของตัวเองไปจำนำและขอยืมน้องสาวมานิดหน่อยกว่าจะรวบรวมเงินได้มากมากขนาดนี้
“คุณชายรองเซี่ย? ท่านมาที่ร้านเล็กๆ ของเราได้อย่างไร” ผู้ดูแลฉังรู้สึกประหลาดใจมาก
เซี่ยผิงไหวไม่พูดอะไรมาก เขาเพียงแต่ถาม “พวกเจ้ามีอะไรมาเผาให้คนตายได้บ้าง…”
“มีสิขอรับ มีมากมายทีเดียว ท่านดูนี่สิ ในร้านของเราไม่มีของที่ทำจากกระดาษ เกือบจะเป็นงานไม้ทั้งหมด คุณภาพดี รับประกันว่าผู้ที่จากไปก่อนจะได้อยู่อย่างสบาย นี่เป็นอาคารเล็กๆ สามชั้นที่ไม่เลวเลยใช่ไหมขอรับ ก่อนหน้านี้มีผู้สูงศักดิ์มาซื้ออาคารนี้ไป พอกลับไปถึงบ้านก็ให้คนสร้างเลียนแบบให้คนเป็นอยู่เลยนะขอรับ ตรงนี้ก็ยังม
