สิ่งที่แตกต่างออกไปเพียงอย่างเดียวก็คือ ภายในห้องของนางมีตู้หนังสืออยู่หนึ่งใบซึ่งบรรจุหนังสือเบ็ดเตล็ดอยู่จำนวนไม่น้อยเลย
ได้ยินมาว่าตอนที่แม่นางต่งเสียชีวิตนางไม่ได้แต่งตัวเรียบร้อยมาก แต่ตอนนี้มีการเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่แล้ว ผมของนางก็ได้รับการหวีแล้ว สะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อยมาก
“ก่อนที่คุณหนูของพวกเจ้าจะตายมีอะไรผิดปกติบ้างหรือไม่” เซี่ยผิงกั่งเริ่มเอ่ยปากถาม
เหล่าสาวใช้ก็ตกใจตัวสั่นด้วยความกลัว
พวกนางร่ำไห้จนตาบวม พอถูกถามก็ตอบด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า “คุณหนู คุณหนูของพวกเรา ตั้งแต่วันที่หมั้นหมายเป็นต้นมานางก็มักจะร้องห่มร้องไห้อยู่เสมอ นางพูดว่าชีวิตนางขมขื่น และยังพูดว่านางกลัว บางครั้งก็จะโกรธขึ้นมา…อารมณ์ไม่มั่นคงอย่างยิ่ง”
เช่นนั้นแล้วทุกคนจึงรู้สึกว่านางถูกเซี่ยผิงกั่งทำให้หวาดกลัว
“เป็นไปไม่ได้ ข้าพบนางก่อนวันหมั้นหนึ่งวัน สภาพจิตใจของนางไม่ได้ดูมีปัญหาอะไรเลย” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยทันที
จ้าวเสวียนจิ่งครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็น “เมื่อเร็วๆ นางกินอะไรเข้าไปบ้าง”
“กิน? ก็ ก็กินตามปกตินะเพคะ…กับข้าวเรียบง่าย ไม่ได้มีอะไรแตกต่างออกไป…” สาวใช้ตอบตามความจริง
“ก่อนที่จะหมั้น ข้าได้ยินว่ามีคนร้ายบุกเข้าห้องของนาง คนร้ายผู้นั้นเป็นใคร สืบได้ความแล้วหรือไม่” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยขึ้นมาอีก
คนที่อยู่ในห้องมีสีหน้าเปลี่ยนไปทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้น
โดยเฉพาะใต้เท้าต่งที่โกร
