รู้สึกได้ถึงหน้าอกกว้างๆ ที่ด้านหลัง และ…
สัมผัสเย็นๆ ที่ขา
เสื้อผ้าเสียหาย…
สีหน้าของนางเปลี่ยนไปอย่างมาก
ม้าตัวนั้นถูกไฟคลอกตายหลังจากนั้นไม่นาน และเพราะม้าที่ตื่นตกใจ แม้ว่าละแวกนั้นจะมีชาวบ้านทั่วไปไม่มากนัก แต่ก็มีศาลาว่าการของราชสำนักอยู่รอบๆ ซึ่งมีคนอยู่ข้างในไม่น้อย ทำให้ถนนเส้นนี้…
ต่งอีอวิ๋นรู้สึกว่าเวลาตายของตนใกล้เข้ามาแล้ว แต่ละเรื่องที่ถาโถมเข้ามาหานางถึงตายได้ทั้งนั้น
“เฮอะ เจ้านี่มันดวงซวยจริงๆ” เซี่ยผิงกั่งยังมีความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น เขาเอ่ยขึ้นมาแล้วก็กวาดตามองขาของนางเล็กน้อย เฮอะ ก็ขาวอยู่นะ จากนั้นเขาก็ดึงเสื้อคลุมตัวนอกของตนเองมาพันตัวนางทันที “ทีนี้เป็นยังไง ข้าไม่อยากแต่งก็ต้องแต่งแล้วแบบนี้ เจ้าจงใจหรือเปล่านี่”
“…” ต่งอีอวิ๋นส่ายหน้า สีหน้าขมขื่น
ไม่ใช่อย่างนั้นจริงๆ นะ นางแค่คิดว่าตนเองจะจากไปแล้วก็เลยอยากมาแอบดูเขาสักหน่อยเท่านั้น
แต่เมื่อเห็นเขาแล้ว นางก็อดไม่ได้ที่จะต้องการคำตอบ
น้ำตาของนางไหลออกมา หลังจากเซี่ยผิงกั่งปล่อยนางลงแล้ว เขาไม่ชอบมันอย่างแรง “ร้องไห้ทำไม เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ก็ต้องเสียน้ำตาด้วย อีกอย่าง ข้าก็บอกเจ้าแล้วไม่ใช่หรือว่าจะแต่งกับเจ้า เจ้ากลับบ้านไปบอกบิดาเจ้าเรื่องการหมั้นหมายเถอะ”
“ท่านอย่าโกรธสิ…” ต่งอีอวิ๋นมองเขาอย่างประหม่า
“ข้าเป็นคนดุดันอยู่แล้ว! ไม่ได้โกรธ จะโกรธทำไม” เซี่ยผิงกั่งไม่ได้โกรธจริงๆ เขาก็แค่เพิ่งจะผ่าไม้ไ
