ป เขาที่อยู่ในภาวะของการต่อสู้ก็จะดูรุนแรงไปหน่อยอยู่แล้วนี่….
ได้ภรรยามาเปล่าๆ โดยไม่เสียอะไร มีอะไรที่ไม่น่ายินดีหรือ
อย่างไรก็ตามเขาเองก็รู้ดีว่าตนเองไม่เหมาะที่จะแต่งภรรยา กลับไปแล้วเขาจะต้องไปถามปรมาจารย์โม่หรือไม่ก็ราชครูสักหน่อย หมั้นหมายเอาไว้ก่อน แล้วค่อยดูเวลาที่เหมาะสมอีกทีเรื่องการแต่งงาน
เมื่อครู่เขาเผลอไปสัมผัสน่องขาวๆ ของแม่นางผู้นี้เสียแล้ว ท่ามกลางสายตาประชาชนเช่นนี้ก็ไม่รู้ว่าจะมีคนเห็นมากน้อยเท่าไร หากเขาไม่เอ่ยปากขึ้นมาก่อน เกรงว่าแม่นางผู้นี้คงจะต้องรนหาที่ตายจริงๆ แล้ว
ในสมองของต่งอีอวิ๋นยุ่งเหยิงวุ่นวาย
คนขับรถม้ารีบพุ่งเข้ามาทันที “คุณหนูรอง! เป็นความผิดของบ่าว! แต่บ่าวเองก็ไม่รู้ว่าม้าตัวนั้นเป็นอะไรไป…”
ต่งอีอวิ๋นไม่ได้ตำหนิคนขับรถม้า เพราะถึงอย่างไรก็คงไม่มีใครต้องการให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
แต่เซี่ยผิงกั่งกลับหัวเราะหึๆ ออกมา ก่อนจะเอาดาบใหญ่พาดลำคอของบ่าวคนขับ “เจ้าคิดว่าข้าตาบอกหรือ หลังจากที่ข้าขึ้นหลังม้าไปแล้ว เจ้าโยนอะไรออกไปข้างทางใช่หรือไม่”
เสียงเมื่อครู่ดังกรอบแกรบ เขาได้ยินมันอย่างชัดเจน!
หลังจากที่เซี่ยผิงกั่งพูดจบเขาก็เดินไปที่ตำแหน่งนั้น และเมื่อเขาไปถึงที่นั่น เขาก็เห็นแผ่นกระเบื้องเคลือบที่แตกอยู่บนพื้นจริงๆ
“ข้ารู้นะว่าของสิ่งนี้ทำให้เกิดประกายไฟได้ ในคดีที่ข้าเคยทำมาก่อนหน้านี้มีผู้ร้ายอยู่หลายคนที่ใช้วิธีนี้ เจ้ากล้าก่อเหตุต่อหน้าข้า ข้
