้วย? เป็นไปไม่ได้หรอกกระมัง”
หลังจากที่พวกเขาย้ายมาอยู่ในเมืองหลวง พวกเขาสองพ่อลูกก็ยังเคยตักเตือนคนในค่ายทั้งหมดไว้แล้ว
ในเมืองหลวงเต็มไปด้วยผู้สูงศักดิ์ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถที่จะทำเรื่องอย่างการฉุดคร่าชีวิตคนได้อีกแล้ว หากพวกเขาถูกตาต้องใจผู้หญิงคนไหนก็ให้ไปสู่ขอแต่งงานอย่างเปิดเผย…
เรื่องนี้ลูกชายของเขายังเป็นคนที่พูดขึ้นมาเอง
ดังนั้นต่อให้พูดว่าเขาละเมอจนทำเรื่องที่ผิดศีลธรรมเช่นนั้นลงไป เขาเองก็ไม่เชื่อว่าเซี่ยผิงกั่งจะกล้าทำอะไรอย่างนั้น
“อย่ามาทำเป็นไม่รู้ไม้ชี้หน่อยเลย! เมื่อคืนกลางดึกลูกชายของท่านบุกเข้าไปในจวนข้า แล้วทำ ทำเรื่องสกปรกเลวทราม แต่เขาหนีไปอย่างรวดเร็ว ข้าจึงตามไม่ทัน ไม่อย่างนั้นข้าคงจะไปทูลฟ้องฝ่าบาท และพวกท่านทั้งครอบครัวก็ต้องไสหัวออกไปจากเมืองหลวงนี้แล้ว!”
“อา ท่านขู่ใครกันรึ ท่านคิดว่าข้าจะเป็นก้อนแป้งให้ท่านนวดอย่างนั้นหรือ ลูกสาวของเจ้าจะเป็นพระชายาองค์ชาย แล้วท่านจะมาฉีกหน้าข้าได้? หากไม่ใช่เรื่องที่เจ้าลูกโง่ของข้าเป็นคนทำ ข้าจะไม่ยอมรับเด็ดขาด” เซี่ยหนิวซานพูดจาดูถูก เขาไม่ได้อดทนอดกลั้น ทั้งยังเคาะเมล็ดแตงอีกด้วย
สีหน้าเขาเกรี้ยวกราดดุดันอย่างยิ่ง
เขาทำให้ใต้เท้าต่งรู้สึกโกรธจนเหลือทน
“เจ้าหมายความว่า เจ้าไม่เห็นด้วยเรื่องการแต่งงาน?!” ใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดาท่าทางเคร่งขรึมจริงจังมาก
“คนทำเป็นใครก็ยังไม่รู้แน่ ถึงบ้านข้าจะยังไม่มีลูกสะใภ้ ข้าก็ค
