ันดับหนึ่งอย่างต่งซีอวิ๋นอย่างยิ่ง
“นางอาจจะอารมณ์ไม่ดีหรือเปล่า ข้าได้ยินมาว่ารัชทายาทมักจะส่งของไปให้แม่นางเซี่ย แต่องค์ชายสี่กลับไม่สนใจนาง นางส่งจดหมายไปให้องค์ชายสี่ก็ไม่ได้การตอบรับ” ใครบางคนอดพูดออกมาไม่ได้
“ไม่มีทางหรอก พี่หญิงต่งไม่ใช่คนประเภทที่จะอารมณ์เสียใส่คนอื่นนี่?” แม่นางฉู่หน้านิ่วด้วยความงุนงง
ทุกคนนิ่งเงียบไปทันที
ว่ากันตามจริงแล้ว ตั้งแต่เกิดเรื่องที่ในวังคราวก่อน พวกนางต่างก็พากันพิจารณาตัวเองให้ดีแล้ว
เหตุผลที่พวกนางหุนหันพลันแล่นกันขนาดนั้นก็เป็นเพราะท่าทีของต่งซีอวิ๋นนี่แหละ
ต่งซีอวิ๋นทำให้พวกนางต้องลำบากไปด้วย แต่กลับไม่เคยขอโทษออกมาสักคำ เรื่องนี้ทำให้พวกนางรู้สึกแย่เล็กน้อย
“หวังว่านางจะทำผลงานออกมาได้ดีในการสอบใหญ่คราวนี้ หากเป็นอย่างนั้นก็จะสามารถข่มแม่นางเซี่ยลงไปได้ ในใจก็คงจะรู้สึกดีขึ้นบ้างกระมัง” หนึ่งในนั้นเอ่ยขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
ทุกคนต่างพากันพยักหน้า
พวกนางต่างก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมานานหลายปี แม้ว่าในใจพวกนางจะรู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง แต่พวกนางก็ยังหวังว่าต่งซีอวิ๋นจะเก่งกว่าเซี่ยเฉียวอยู่ดี
