งสิ รัชทายาทยังให้คนส่งของที่ต้องใช้ในงานศพมาอีกด้วย
เกิดเรื่องกับพี่หญิงใหญ่แล้วจริงๆ!
เขาพยายามคลานออกไปสุดชีวิต พ่อบ้านเห็นเช่นนั้นก็รู้สึกสงสาร เขามองไปที่เซี่ยผิงกั่งด้วยความรู้สึกสับสน “คุณชายใหญ่ หรือจะ…”
ช่วยสักหน่อย?
“ช่วยอะไร! หากหลุมเล็กแค่นี้ยังคลานขึ้นมาเองไม่ได้ มันก็สมควรตายแล้ว! ข้าไม่มีน้องชายที่ไม่ได้เรื่องขนาดนั้น!” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยอย่างเย็นชาสุดขีด
เซี่ยผิงไหวเด็กบ้านี่ไม่เหมือนเขา ฉลาดเป็นกรด แถมยังดวงดีด้วย
ตอนที่เซี่ยผิงไหวเกิดมา ค่ายโจรของพวกเขาก็เจริญรุ่งเรืองแล้ว ต่อมาเขากับท่านพ่อไปรบกับพวกคนเถื่อน เซี่ยผิงไหวก็เสพสุขอยู่เบื้องหลัง เขาไม่เคยอยู่ในสนามรบ แต่ก็ได้รับการยกย่องจากเพื่อนฝูงราวกับเป็นฮ่องเต้ที่สละบัลลังก์แล้ว มีความอิสระเสรี เมื่อย้ายมาอยู่ในเมืองหลวงแล้วหลูซื่อก็ยังคอยเอาอกเอาใจเขาอีก
แม้จะถูกเขาทุบตีมาก็หลายครั้ง แต่ก็เป็นเพียงแผลภายนอกเท่านั้น ไม่ได้ร้ายแรงอะไร
แต่ครั้งนี้ต่างออกไป ผิวหนังที่ปริแตกหรือจะสู้ความสะเทือนใจที่ได้รับ?
เซี่ยผิงไหวล้มลุกคลุกคลานอยู่หลายครั้งจนปีนขึ้นมาจากหลุมได้ในที่สุด
จากนั้นเขาก็คลานไปที่หลุมศพของเซี่ยเฉียว
เซี่ยผิงกั่งถึงกับทำป้ายหลุมศพที่เรียบง่ายอย่างที่สุดขึ้นมาหนึ่งอัน บนนั้นยังเขียนไว้ว่า ‘หลุมศพของเซี่ยเฉียว’ เขียนอักษรก็ผิด!
แต่ตอนนี้เซี่ยผิงไหวกำลังตาลาย เขาจึงมองไม่ออก
เขากอดแผ่นป้ายนั้น แล้วเริ่มโหยหว
