่
ตอนนี้พอเขาได้ยินคำพูดของท่านป้าหลิน หัวใจก็รู้สึกเย็นเยียบไปหมด เขาเคาะโลง ปังๆ และพยายามตะโกนดังๆ อีกครั้งแต่ก็ยังไม่มีใครสนใจเหมือนเดิม
เขาทั้งร้อนใจทั้งหวาดกลัว
แน่นอนว่าสิ่งที่หลินหยาเซียงพูดนั้นไม่เป็นความจริง แต่เพื่อให้เด็กคนนี้เข้าใจอะไรได้มากขึ้น หลังจากที่นางกลับบ้านไปแล้ว นางจึงได้พูดคุยกับบิดาผู้ชราและกัดฟันขอให้ครอบครัวของนางทั้งหมดขนของ และย้ายไปอยู่ที่หมู่บ้านนอกเมืองที่พวกนางเคยอยู่มาก่อนหน้านี้ชั่วคราว
คืนนั้นเซี่ยผิงไหวก็ยังไม่ได้รับการปล่อยตัว
เมื่อถึงเวลากลางวันอีกครั้งก็ยังไม่มีใครสนใจเขา และเซี่ยผิงไหวก็หมดเรี่ยวแรงแล้ว
ไม่มีน้ำสักหยด ไม่มีข้าวสักเมล็ดให้กิน ทั้งยังอยู่ในความมืดมิด หัวใจและร่างกายของเขาได้รับแรงกดดันมหาศาล
วันนี้เซี่ยผิงกั่งเป็นผู้นำในการลากตัวคนสามคนที่ถูกจับเมื่อวานนี้ไปยังตลาดผัก
นางเปาหลิว หมอตำแย และเปาหลุนเซิงต่างก็หน้าซีดด้วยความตกใจเมื่อมองไปที่แท่นลงทัณฑ์พร้อมทั้งเจ้าหน้าที่และทหารม้าที่ยืนอยู่รอบๆ
นางเปาหลิวเป็นเพียงหญิงที่แต่งงานแล้วธรรมดาๆ คนหนึ่ง นางไม่เคยทำอะไรผิด จึงถูกตัดสินโทษโบยร้อยสี่สิบไม้และจำคุกหนึ่งปีครึ่ง
หมอตำแยแซ่เปาคร่าชีวิตเด็กทารกไปเป็นจำนวนมากจนนางคร้านจะนับ ดังนั้นนางจึงถูกตัดสินโทษโบยสองร้อยห้าสิบไม้แล้วจำคุกสิบปี
คนสุดท้ายคือเปาหลุนเซิงซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ลงมือฆ่าเด็กด้วย เขายังขโมยทรัพย์สินบางส่วนหลายครั้ง เม
