ี่ยเฉียวกลับห้อง
งานศพที่เขาจะจัดไม่ใช่ของเซี่ยเฉียว
“จัดงานศพอะไร! พี่ชายใหญ่! ทำไมท่านไม่รีบไปตามท่านหมอมาเร็วๆ เล่า พี่สาวของข้ายังรอดได้ นางยังไม่ตาย!” เซี่ยผิงไหวร้อนใจแล้ว
เขารู้ว่า พี่ชายใหญ่ของเขาเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น หากเขาจะจัดงานศพจริงๆ ก็จะจับพี่สาวเขาลงโลงโดยไม่สนใจว่าจะเป็นหรือตายกันแน่!
เซี่ยผิงกั่งเฉยชา “จะช่วยไปเพื่ออะไร หากยังมีชีวิตอยู่ก็ต้องมานั่งโกรธเจ้าจนตายอยู่ดี อีกอย่าง หากไปยกเลิกการแต่งงานจริงๆ ชีวิตของพวกเราก็จะหาไม่อยู่แล้ว ไม่สู้ปล่อยให้นางตายไปในคืนนี้เลยจะดีกว่าหรือ หลังจากนางตายไปแล้ว งานแต่งก็ต้องยกเลิกไปโดยปริยาย ไม่ต้องกังวลว่าเจ้าจะสร้างปัญหาใหญ่อะไรอีก”
“…” ไม่ใช่แบบนี้ จะมาทำแบบนี้ไม่ได้นะ!
“เซี่ยผิงกั่ง! ท่านมันไม่ใช่คน! นั่นมันพี่สาวของข้านะ!” เซี่ยผิงไหวโมโหจนต้องถลาตัวขึ้นมา แล้วชี้หน้าด่าเซี่ยผิงกั่ง
เซี่ยผิงกั่งหัวเราะฮ่าๆ แล้วหันไปพูดกับอวี๋เซียน “เจ้าดูเด็กขยะไร้ประโยชน์นี่สิ ยังมีหน้ามาโวยวายใส่ข้า แค่เอาชนะข้าก็ยังไม่ได้ แล้วจะมีประโยชน์อะไร”
“เจ้าใจเย็นลงหน่อยสิ เดิมทีพี่หญิงใหญ่ของเจ้าก็อายุสั้นอยู่แล้ว จะตายวันนี้หรือพรุ่งนี้แล้วมันจะต่างกันตรงไหน” สีหน้าเซี่ยผิงกั่งดูสงบนิ่งมาก “เอาล่ะ เจ้าก็ไปเตรียมตัวเถอะ ประเดี๋ยวเจ้าก็ร้องไห้ออกมาต่อหน้าโลงศพของพี่หญิงใหญ่ของเจ้าเพื่อแสดงความจริงใจสักหน่อยก็แล้วกัน”
อวี๋เซียนขมวดคิ้วทันที
นางค
