สุขภาพร่างกายของนางดีเช่นนี้ ต่อไปก็ยังพอจะมีความหวังอยู่….
ยิ่งคิดก็ยิ่งหนาว
…
หลังจากที่เซี่ยเฉียวกลับไปแล้ว นางก็ไปหาพี่ชายใหญ่ของนาง
เซี่ยผิงกั่งลากอวี๋เซียนไปด้วยกันอีกแล้ว เขาต้องการให้นางชี้แนะวิชาหมัดมวยให้เขาให้ได้ เซี่ยผิงกั่งเป็นถึงผู้ใหญ่คนหนึ่งแล้วแต่ยังมาแย่งอาจารย์กับเซี่ยผิงไหว เรื่องนี้ทำให้เซี่ยผิงไหวโกรธจนกระทืบเท้าอยู่ข้างๆ ไม่หยุดเลยทีเดียว
“พี่หญิงใหญ่! อาจารย์มาเพื่อสอนข้าไม่ใช่หรือ! พี่ใหญ่มาเรียนด้วยอย่างนี้ เมื่อไรข้าถึงจะเอาชนะพี่ชายใหญ่ได้เล่า!” เซี่ยผิงไหวโกรธจนทนไม่ไหวแล้ว!
เขาอยากจะให้อาจารย์หลอกสอนอะไรพี่ใหญ่ไปมั่วๆ แต่อาจารย์กลับเป็นคนจริง!
เมื่ออาจารย์เห็นว่าพี่ชายใหญ่กระตือรือร้นที่จะศึกษาจริงๆ อาจารย์ก็จะถ่ายทอดวิชาตกทอดของตระกูลนี้ให้เขาแล้ว!
เมื่อเซี่ยผิงกั่งเห็นว่าเซี่ยเฉียวมา เขาก็เก็บท่าทีแล้วเดินเข้าไปหานาง
“วันนี้นางกำนัลพี่เลี้ยงพวกนั้นหาเจ้าไม่เจออีกแล้ว เจ้าไปหาปรมาจารย์โม่มาอีกหรือ” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยถาม
เซี่ยเฉียวพยักหน้า “ใช่แล้ว ปรมาจารย์โม่ให้ข้ามาขอความช่วยเหลือจากท่านล่ะ”
เซี่ยเฉียวบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เขาฟัง
“ปรมาจารย์ยอมลำบากเพื่อรัชทายาทจริงๆ นางถึงกับยอมไปช่วยตระกูลเหยียน” เซี่ยผิงกั่งชมปรมาจารย์โม่ก่อน จากนั้นจึงเอ่ย “เปาหลุนเซิงที่เจ้าพูดถึงนั่นไม่ใช่คนจริงๆ คนอย่างเขาข้าเห็นมามากแล้ว หากทำเรื่องชั่วๆ ได้ครั้งหนึ่งก็จะต