ญาณตนนั้นแซ่เปา พวกเขามีที่ดินเล็กน้อย แต่เปาหลุนเซิงผู้นั้นกลับไม่มีความก้าวหน้า มีแต่เพื่อนกินเพื่อนเที่ยวมากมาย แม้จะทำมาหาเลี้ยงชีพ แต่เขาไม่ได้สนใจดูแลครอบครัว และมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ว่าเป็นคนสุรุ่ยสุร่ายฟุ่มเฟือยคนหนึ่ง หลังจากที่ภรรยาคนเก่าของเขาเสียชีวิตไปแล้ว เขาก็แต่งงานใหม่ในเวลาไม่นาน
ตอนนี้ก็ผ่านมาเป็นเวลาหกเจ็ดปีแล้ว ภรรยาใหม่ของเขาก็มีลูกแล้ว ในสามปีนางตั้งท้องสองครั้ง ได้ลูกสาวและลูกชายมาอย่างละคน ลูกๆ ยังอายุน้อยกันทั้งคู่
เซี่ยเฉียวสอบถามเกี่ยวกับคนครอบครัวนี้จากบริเวณรอบๆ บ้านจนได้ความชัดเจน
นิสัยเดิมของเปาหลุนเซิงยังไม่ได้เปลี่ยนไป หลังจากที่เขาแต่งงานใหม่ ต่อให้ในท้ายที่สุดเขาจะมีลูกแล้ว แต่เขาก็ยังทำตัวไม่ดีกับภรรยาและลูกๆ เหมือนเดิม
ภรรยาของเขาไม่ถูกทุบตีก็ถูกด่าว่า ลูกสาวของเขาปีนี้อายุสี่ขวบแล้ว ว่ากันว่าเป็นเด็กขยันขันแข็งที่สามารถซักผ้าทำอาหารเป็นแล้ว
เซี่ยเฉียวย่อตัวลงนั่งที่ประตูบ้าน
สักพักก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกมา แล้วสาดน้ำกะละมังหนึ่งถังออกไปข้างนอก นางตกใจทันทีเมื่อได้เห็นเซี่ยเฉียว
ไม่นานนักหญิงผู้นี้ก็กลับเข้าไปในบ้านเพื่อไปหยิบแผ่นแป้งออกมาแผ่นหนึ่ง แล้วยัดมันใส่อ้อมอกเซี่ยเฉียว “บ้านข้ายากจน ไม่มีเงินให้ท่าน ท่านกินนี่กับน้ำเปล่าให้พออิ่มท้องละกัน”
หญิงผู้นี้น่าจะเป็นภรรยาคนที่สองของเปาหลุนเซิงแล้วล่ะ
“…” เซี่ยเฉียวชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะรับแผ่นแป้
