้ และรองเท้าที่นางใส่อยู่ก็ปักเป็นลายเมฆ นางไม่น่าจะเป็นพวกต้มตุ๋นที่ไม่มีข้าวกินพวกนั้น
แต่นางกลับกินอาหารที่นางบริจาคให้อย่างเอร็ดอร่อย
“ข้ากินของของเจ้าไปแล้ว สามารถช่วยเจ้าได้หนึ่งเรื่อง” เซี่ยเฉียวยิ้มให้หญิงผู้นั้น “ข้ามีทางเลือกสองสามทางให้เจ้าเลือก”
“หนึ่ง หย่าร้างและไว้ทุกข์ให้กับอดีตสามีของเจ้า ข้าจะช่วยหาคนมาจัดการเรื่องหย่าร้างให้ แล้วให้ลูกทั้งสองไปอยู่กับเจ้า แล้วข้าจะหางานให้เจ้าทำเพื่อเลี้ยงชีพ จะไม่มีใครในครอบครัวของเจ้าและของสามีเจ้าไปรบกวนพวกเจ้าสามคนอีก”
“สอง อยู่เป็นหม้ายและรับช่วงกิจการของบ้านสามีต่อไป ข้าจะช่วยหางานให้เจ้า รับประกันว่าภายในห้าปีจะไม่มีใครรังแกเจ้าอีก ส่วนห้าปีหลังจากนั้นจะเป็นอย่างไรก็ล้วนขึ้นอยู่กับเจ้า”
“สาม หย่าร้างและแต่งงานใหม่ หากไม่อยากได้ลูก…ข้าจะส่งพวกเขาไปฝึกตนที่วัดเต๋า”
ก็ยังไม่รู้ว่าวัดอวี้ซวีที่อยู่ด้านนอกยังต้องการคนอยู่ไหม
เซี่ยเฉียวพูดจบก็หันไปแย้มยิ้มให้กับหญิงผู้นั้น
หญิงผู้นั้นมองนางด้วยความตกใจ “ท่าน…ท่าน…”
นักพรตผู้นี้หมายความว่าอย่างไร
“สามีของข้าเป็นอะไร” หรือว่าเขาเกิดเรื่องข้างนอก
“ตอนนี้ยังไม่เป็นอะไร แต่ข้ามาบอกเจ้าก่อนว่า ข้าถูกใจสามีของเจ้าและจะมาเอาชีวิตของเขา” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างจริงจัง
ครั้งนี้นางรับบทเป็นคนชั่วร้าย
นางเก็บวิญญาณตนนั้นมาแล้วก็ต้องทำธุระให้นาง ฆ่าคนเพื่อชดใช้ด้วยชีวิต
สามชีวิตเป็นความคับแค้นใจเ
