ต่นางยังคงระงับอารมณ์และพยายามทำตัวให้เป็นปกติ
จากนั้นเซี่ยเฉียวชี้ก็ไปที่คนผู้นั้นโดยไม่ได้ปิดบังเหยียนหรูจวง
“เป็นท่าน? ท่านป้าฟัง ท่านติดสอยห้อยตามท่านแม่มาตั้งแต่ตอนแต่งงานนะ ท่านแม่ข้ายังดีต่อท่านไม่พอหรือ เหตุใดท่านจึงต้องฝังของสิ่งนี้ไว้ในลานบ้านเพื่อทำร้ายนางด้วย!” เหยียนหรูจวงเอ่ยถามด้วยความโกรธ
เสียงของนางทำให้ใต้เท้าเหยียนที่อยู่ในห้องตกใจไปด้วย
เขามองผ่านหน้าต่างออกมาก็เห็นว่าลูกสาวของตนเองและนักพรตปีศาจนั่นขุดเอาอะไรขึ้นมาได้จริงๆ ใต้เท้าเหยียนตกใจมากและรู้สึกเหลือเชื่อเล็กน้อย
ท่านป้าฟังผู้นั้นย่อมปฏิเสธไม่ยอมรับท่าเดียวอยู่แล้ว
แต่เรื่องนี้เกี่ยวพันกับมารดาของนาง เหยียนหรูจวงจึงได้เข้มงวดขึ้นมาก “ท่านยอมรับหรือไม่ก็ไม่สำคัญ ในเมื่อผู้วิเศษโม่บอกว่าท่านเป็นคนทำ ท่านจะบอกว่าไม่เกี่ยวข้องก็คงไม่ได้! หากท่านไม่ยอมอธิบายมาให้ชัดเจน นั่นก็หมายความว่าท่านมีความแค้นในใจและต้องการที่จะทำร้ายท่านแม่ของข้า! ข้าก็จะขายพวกท่านทั้งครอบครัวออกไปให้หมด!”
หญิงรับใช้แซ่ฟังได้ยินเช่นนั้นก็คุกเขาลงทันที
นางมีลูกสาวลูกชายนะ!
“คุณหนูใหญ่ละเว้นชีวิตข้าด้วย!” เนื้อตัวของนางสั่นเทา “บ่าว…บ่าวเลอะเลือนไปชั่วขณะ! ตอนนั้นเพราะความโกรธบังตา จึงได้ฝังมันไว้ ต่อมา ต่อมาข้าก็ลืมเรื่องนี้ไปเลย…”
เรื่องนี้เป็นความจริง!
ต่อมานางก็ลืมเลือนเรื่องเล็กน้อยนี้ไปเลยจริงๆ!
“โกรธ? ท่านแม่ข้ายังดีต่อท่านไม่พอห
