รือ! เจ้าเอาอะไรมาไม่พอใจ!” เหยียนหรูจวงรู้สึกหดหู่ในใจขึ้นมาทันที
ท่านแม่ของนางทำอะไรผิดไปหรือ จึงได้ถูกคนวางแผนทำร้ายลับหลังเช่นนี้
“บ่าว…” บ่าวหญิงแซ่ฟังร่ำไห้โขกศีรษะไม่หยุด “ตอนนั้นบ่าวและป้าเหลียนคอยดูแลรับใช้ฮูหยินด้วยกัน เมื่อก่อนฮูหยินจะใกล้ชิดสนิทสนมกับบ่าวมากกว่า แต่ตอนนั้นเพราะป้าเหลียนพูดจาเกลี้ยกล่อมคนเก่งจึงได้ใจฮูหยินไป ก่อนและหลังฮูหยินจะคลอด…นางได้เงินรางวัลมากกว่าข้าตั้งเท่าตัวยังไม่พอ ลับหลังยังมีคนพูดจานินทาบ่าวอีกด้วย บ่าวจึงรู้สึกโกรธขึ้นมาชั่ววูบ ก็เลย…คุณหนูใหญ่ไว้ชีวิตบ่าวด้วย เป็นความผิดของป่าวทั้งหมด ไม่เกี่ยวอะไรกับคนในครอบครัวบ่าวเลยทั้งนั้น…”
สิ่งของเครื่องใช้ทั้งหมดในบ้านจะถูกบันทึกรายการไว้ในสมุดทั้งหมด
จู่ๆ ก็มีกรรไกรโผล่มาเล่มหนึ่ง ท่านป้าฟังจึงเดาได้อย่างง่ายดายว่าของสิ่งนี้มาจากไหน
ตามหลักแล้วไม่โยนมันทิ้งไปก็ต้องจดบันทึกไว้ แต่ตอนนั้นนางรู้สึกไม่พอใจ จึงได้ถือโอกาสตอนที่ไม่มีใครเห็นแอบฝังมันเอาไว้โดยให้ปลายอันแหลมคมเล็งไปที่ห้องนอนเพื่อระบายความโกรธเท่านั้น
ต่อมาเมื่อฮูหยินล้มป่วยลง ท่าทีที่นางมีต่อบ่าวรับใช้คนไหนๆ ก็ไม่ต่างกัน เมื่อในบ้านวุ่นวายเช่นนั้น เรื่องนี้จึงถูกนางลืมเลือนไปเสียสิ้น
เหยียนหรูจวงโกรธจนรู้สึกย่ำแย่ไปหมด นางนึกอย่างไรก็นึกไม่ออกว่าความอิจฉาริษยาของคนคนหนึ่งจะน่ากลัวได้ขนาดนี้
แค่เพราะเงินรางวัลพวกนั้น ความเสน่หานานหลายปีขอ
