เป็นอย่างไรบ้างตอนนี้ ควรจะต้องไปเรียกหมอมามากกว่า!
“หลังจากที่ท่านแม่ของข้าล้มป่วยแล้ว พวกเราจึงไม่กล้าเก็บของมีคมเอาไว้ในระยะสายตา แต่เพราะนางต้องการปักผ้าก็เลยต้องใช้กรรไกรอยู่บ่อยๆ จึงวางพวกมันไว้…” เหยียนหรูจวงมองซ้ายมองขวา ท้ายที่สุดนางก็เหยียบเก้าอี้ขึ้นไปสอดส่องบนหีบเก็บของโดยไม่สนใจรักษาท่าทีของกุลสตรีอีกต่อไป แล้วนางก็ได้เห็นกล่องเล็กๆ ที่มีแม่กุญแจงับไว้อยู่ข้างในอย่างที่คาดจริงๆ
เนื่องจากเมื่อครู่นี้ฮูหยินเหยียนกำลังปักผ้า แม่กุญแจของกล่องเล็กใบนี้จึงเปิดอยู่
“ท่านลองดูข้างในนี้” เหยียนหรูจวงนำของไปยื่นให้ตรงหน้าเซี่ยเฉียว
เซี่ยเฉียวกวาดตามอง ข้างในนั้นมีกรรไกรอยู่หลายเล่ม แต่ละเล่มดูธรรมดามาก และไม่ใช่แบบที่นางกำลังมองหา
เซี่ยเฉียวส่ายหน้า “มีอะไรอีกไหม”
เหยียนหรูจวงมึนงงไปหมดแล้ว
ไม่มีแล้ว ที่เรือนหลักนี้ไม่มีทางมีกรรไกรเล่มไหนอีก
“นักพรตปีศาจนี่ อย่าได้พูดจาเหลวไหลไร้สาระอยู่ที่นี่อีกเลย จะไปไหนก็ไป!” ใต้เท้าเหยียนเริ่มมีโมโห
ลูกสาวของเขาก็ถึงกับเหลวไหลไปกับนางด้วย!
เซี่ยเฉียวหันไปเอ่ยถามวิญญาณตนนั้น “บอกมาว่ากรรไกรอยู่ที่ไหน”
วิญญาณตนนั้นลังเลไม่อยากจะพูด เซี่ยเฉียวยกกระบี่ไม้ท้อขึ้นแต่ยังไม่ทันจะได้ลงมือ วิญญาณตนนั้นก็รีบเอ่ยทันที “อยู่ในลานบ้าน ฝังอยู่ใต้ดิน”
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้ว “เหตุใดจึงไปอยู่ที่นั่น”
“หญิง หญิงชราคนหนึ่งฝังมันไว้ ข้าไม่รู้ว่าทำไมนางถึงทำอย่างนั้
