จของเขาก็คิดว่ากำลังทำเพื่อเฉียนหยวน
เหยียนหรูจวงรู้สึกหนาวขึ้นมาในใจเล็กน้อย
คนที่เป็นฮ่องเต้ล้วนแต่มีความระแวงสงสัย และฮ่องเต้องค์ปัจจุบันก็ไม่มีทางที่จะระแวงในตัวรัชทายาท แต่กลับจะระแวงคนอื่น ท่านพ่อของนางไม่โอนอ่อนตามพระประสงค์ของฮ่องเต้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฮ่องเต้จะทรงคิดว่าท่านพ่อของนางมีความเคารพพระองค์เลยหรือไม่
กระทั่งว่าฮ่องเต้จะทรงคิดว่าท่านพ่อของนางมีนายคนอื่นแล้ว และนายคนนั้นก็คือองค์ชายสี่?
“ข้าก็แค่ถามไปอย่างนั้น ไม่ต้องตื่นเต้นไปหรอก” เซี่ยเฉียวหัวเราะออกมาทันที
เหยียนหรูจวงยิ้มขื่น “บิดาของข้าแค่คิดว่ามือของรัชทายาท…ไม่เหมาะที่จะครองบัลลังก์”
“ท่านพ่อของเจ้ามีอำนาจตัดสินเรื่องบัลลังก์ตั้งแต่เมื่อไร ในเมื่อเป็นแค่ความคิดก็เก็บเอาไว้ในใจได้นี่ พูดออกมาแล้ว…ข้ายังนึกว่าเขาอยากจะแย่งชิงบัลลังก์นะนี่” คำพูดของเซี่ยเฉียวทิ่มแทงใจทุกประโยค
การแสดงความคิดเห็นของตัวเองออกมาอย่างเต็มที่ก็ไม่เป็นไรหรอก แต่นี่มันเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าไม่รู้จักหยุดหย่อน ถึงขนาดโดนปรับเงินเดือนตั้งหลายปีแล้ว เขายังไม่โอนอ่อนตามพระประสงค์ของฮ่องเต้ มันก็ดูจงใจไปหน่อยแล้วใช่หรือไม่
มันเป็นการทำเพื่อประชาชนชาวเฉียนหยวน หรือเพื่อชื่อเสียงขุนนางที่ซื่อสัตย์จงรักภักดีของตนเองกันแน่
ความอดทนของคนคนหนึ่งมีจำกัด นับประสาอะไรกับฮ่องเต้
ตอนนี้ฮ่องเต้ยังมีสุขภาพแข็งแรงและไม่มีความคิดที่จะสละราชบัลลังก์ ดังนั้
