ชาญเรื่องการปกครองเลย
องค์ชายสี่ถึงขนาดไม่รู้อะไรเกี่ยวกับประชาชนเลย เรียกได้ว่าเป็นคนที่เกิดมาบนสวรรค์จริงๆ เท้ายังไม่เคยสัมผัสดินด้วยซ้ำ!
ไม่เหมือนกับรัชทายาทที่รู้จักเข้าใจผู้คนตั้งแต่ยังเด็ก ต่อให้เป็นตอนที่พระองค์ยังศึกษาอยู่ที่สำนักศึกษาหลวงก็มักจะให้ความสนใจกับเรื่องน้อยใหญ่ต่างๆ ฉลาดเฉลียวมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย!
หากจะพูดอย่างคนเนรคุณก็คือ เมื่อฮ่องเต้องค์ปัจจุบันเสด็จสวรรคต แล้วรัชทายาทขึ้นครองบัลลังก์ต่อไปทันที ด้วยความสามารถของเขาในตอนนี้ก็สามารถจัดการเรื่องการปกครองได้อย่างอยู่หมัดโดยที่ราชสำนักไม่ต้องเป็นกังวลอะไรเลยด้วยซ้ำ!
รัชทายาทเป็นรัชทายาทที่ดีคนหนึ่ง!
“ท่านพ่อ ก็แค่แขนข้างหนึ่งเท่านั้น มันสำคัญขนาดเลยหรือ ข้าเห็นว่ามือข้างนั้นของรัชทายาทก็ยังสามารถใช้ดื่มน้ำได้ตามปกติ ตราบใดที่ไม่ต้องใช้กำลังก็ไม่น่าที่จะมองความผิดปกติไม่ออกนี่?” แม่นางเหยียนเอ่ยถาม
ใต้เท้าเหยียนครุ่นคิดเล็กน้อย “ตอนนั้นเสือตัวใหญ่นั้นกัดเข้าที่แขนของเขาจนเลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว ไม่รู้ว่ามีหมอหลวงกี่คนที่ต้องกลัดกลุ้มกังวล ส่วนผลที่ตามมาหลังจากเรื่องนี้…ลูกเอ๋ย เจ้าต้องรู้ด้วยว่าอาการบาดเจ็บจนถึงเอ็นกระดูกทั้งยังมีเลือดออกมากขนาดนั้นจะไม่ทำอายุขัยสั้นลงได้อย่างไร อีกอย่างข้ายังได้ยินมาว่า มือข้างนั้นของรัชทายาทจะเจ็บปวดอย่างรุนแรงขึ้นมาในบางครั้ง ดังนั้นแม้ว่าปกติแล้วจะไม่ได้เป็นอะไร แต่ก็ไม่ได้หมายค
