ตอนที่ 707 ขอโทษด้วย / ตอนที่ 708 ไม่มีหน้าออกไปพบผู้คน
ตอนที่ 707 ขอโทษด้วย
จู่ๆ เมิ่งกุ้ยเฟยก็ทรงกริ้วขึ้นมาจนให้พวกนางทั้งหมดตกใจ โดยเฉพาะต่งซีอวิ๋นที่หัวใจแทบร่วงลงไปอยู่ปลายเท้า ใบหน้าน้อยๆ ขาวซีดทันที!
เมื่อครู่นี้กุ้ยเฟย…พูดว่าอะไรนะ!
ให้นางกลับไปฝึกตนกล่อมเกลานิสัย?!
“กุ้ยเฟยอย่าได้ทรงกริ้ว เป็นหม่อมฉันที่ไม่รู้ ไม่รู้ว่าคนทั้งสองนั้นจะทำความผิดใหญ่โตถึงเพียงนี้ หากหม่อมฉันรู้ก็คงจะไม่พูดจาเหลวไหลเช่นนี้!” ต่งซีอวิ๋นตอบสนองอย่างรวดเร็ว นางคุกเข่าลงแล้วรีบเอ่ยทันที
น้ำเสียงของนางสั่นเครือเล็กน้อย ฟังดูน่าสงสารอย่างยิ่ง
หญิงสาวที่ร้องขอความเมตตาด้วยกันกับนางต่างก็ได้สติขึ้นมา พวกนางรีบเอ่ยทันที “กุ้ยเฟย พวกเราไม่รู้ว่าความจริง แม่นางเซี่ยไม่ได้บอกพวกเราว่าคนสวนสองคนนั้น…น่ากลัวขนาดนี้”
พวกนางพูดจบแล้วจึงนึกขึ้นมาได้ว่า เมื่อครู่นี้กุ้ยเฟยพูดว่าอะไร!
กระดูกคน…ทำปุ๋ย?!
แท้จริงแล้วภายในดินที่ปลูกดอกไม้งดงามข้างนอกพวกนั้นมีเถ้ากระดูกมนุษย์ปะปนอยู่ด้วย!?
พวกเขาทั้งสองสมควรตาย!
เวลานี้หญิงสาวทั้งหลายเหล่านี้กลับรู้สึกเสียใจแล้ว ตนเองเลอะเลือนได้ถึงขนาดช่วยต่งซีอวิ๋นร้องขอความเมตตาให้กับสองคนนั้น!
ตอนนี้ฮองเฮาและกุ้ยเฟยจะต้องคิดว่าพวกนางเป็นพวกโง่เขลาที่ไม่รู้จักแยะแยะถูกผิดแน่แล้ว!
อย่างไรก็ตาม แม่นางเซี่ยผู้นี้ก็…ทำเกินไปหน่อย ทั้งๆ ที่นางก็รู้ว่าเหตุใดพวกเขาสองคนต้องถูกลงโทษ แต่ก
