งให้สม่ำเสมอ ทำราวกับนางมองไม่เห็นคนที่กำลังคุกเข่าอยู่
“ฮองเฮา วันนี้หม่อมฉันและน้องสาวตกใจมากเพราะดอกไม้นั่น…ตอนนี้ในใจยังรู้สึกกลัวอยู่มาก หม่อมฉันขอทูลลาก่อนได้หรือไม่เพคะ” เซี่ยเฉียวไม่ได้สนใจต่งซีอวิ๋น นางกลับหันถามฮองเฮาด้วยท่าทีอ่อนแอแทน
ฮองเฮาเข้าใจนางดี
อย่าว่าแต่เซี่ยเฉียวเลย แม้แต่นางและเมิ่งกุ้ยเฟยเองตอนนี้ก็แทบจะหมดเรี่ยวแรงแล้ว
พอหันกลับไปมองหญิงสาวที่มาชมดอกไม้ในวันนี้ พวกนางแต่ละคนก็อยู่ในสภาพตกอกตกใจอย่างเห็นได้ชัด
“ข้าได้ยินมาว่าร่างกายของเจ้าไม่ค่อยจะดี วันนี้ต้องมาตกใจกับเรื่องนี้ เจ้าก็พาน้องสาวกลับไปพักผ่อนเถอะ อีกอย่าง…ประเดี๋ยวข้าจะส่งหมอหลวงตามไปด้วย น้ำแกงสงบใจที่ข้าดื่มมานานก็ดีอยู่นะ ข้าจะให้หมอหลวงจัดยาให้ตามสภาพร่างกายของเจ้าด้วย” ฮองเฮาทรงเห็นอกเห็นใจนางยิ่งนัก
โดยรวมแล้วนางค่อนข้างพอใจกับลูกสะใภ้คนนี้ทีเดียว
หน้าตางดงาม บุคลิกลักษณะก็ดี นิ่งๆ เงียบๆ แต่ก็ไม่ได้โง่และซื่อ
ที่สำคัญที่สุดก็คือลูกชายของนางชอบ
หากจะให้พูดถึงข้อบกพร่องของนางก็จะมีเรื่องสุขภาพร่างกายนี่แหละที่ไม่ค่อยจะดีนัก ก็ยังไม่รู้ว่าจะอยู่รอดได้หรือไม่ นางยังหวังที่จะได้อุ้มหลานอยู่นะ
เซี่ยเฉียวรีบขอบพระทัยทันที
“คนอื่นๆ ก็แยกย้ายกลับไปเถอะ วันนี้พวกเจ้าเองก็คงตกใจไม่น้อย ลำบากพวกเจ้าแล้ว” ฮองเฮาพูดจบก็สั่งให้คนส่งของขวัญตามไปให้ทุกบ้าน
สำหรับต่งซีอวิ๋นและหญิงสาวที่พูดจาเหลวไหลเหล่านี
