ขาก็ย่อตัวลองตรวจสอบสิ่งของที่อยู่ข้างในโถทั้งสองแต่โดยดี
ของที่อยู่ข้างในโถทั้งสองนั้น…
หมอหลวงทั้งสามลองดมดูเล็กน้อยแล้วมือของพวกเขาก็สั่นขึ้นมาทันที
จากนั้นพวกเขาก็กลับไปมองของสิ่งนั้นอีกครั้ง
หลังจากที่เวลาผ่านประมาณหนึ่งเค่อหมอหลวงทั้งสามก็คุกเข่าลงแล้วกราบทูล “ทูลฮองเฮาและรัชทายาท ของที่อยู่ในโถสีขาวนี้น่าจะเป็นผงกระดูก แต่จะเป็นกระดูกคนหรือสัตว์นั้น พวกกระหม่อม…ไม่ทราบ”
สัตว์?
ในวังหลวงที่กว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้จะมีสัตว์ได้มากมายจนทำกระดูกป่นออกมาได้มากขนาดนี้?
หรือจะเป็นการสั่งให้ขันทีออกไปซื้อมา?
“ในโถสีแดงเป็นรกที่ผ่านการปรุงมาเรียบร้อยแล้ว ส่วนอย่างอื่นก็มี…ผงตัวอ่อนกวาง เป็นตำรับยาเสริมความงามที่ใช้ลูกท้อเดือนสามและเลือดไก่ดำประกอบ ยังมีอีกหลายอย่าง…ที่เป็นของบำรุงความงาม” หมอหลวงรู้สึกปากคอแห้งผาก
บำรุงความงามก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก แต่ของหลายๆ อย่างนี้ล้วนแต่เป็นของที่มีกลิ่นคาวเลือดทั้งนั้น
ไม่ต้องพูดถึงผงตัวอ่อนกวางนี้เลย ที่ห้องยาหลวงเองก็มีผงตัวอ่อนกวางอยู่ เพียงแต่หากไม่ได้จำเป็นต้องใช้กับโรคจริงๆ ก็จะไม่นำออกมาใช้ง่ายๆ
การใช้ผงตัวอ่อนกวางนี้ก็ไม่ได้ใช้มากอะไร
แต่กว่าจะได้มานั้นต้องนำมดลูกทั้งหมดออกมาจากท้องของกวางตัวเมียที่ตั้งครรภ์ทั้งที่ข้างในยังมีตัวอ่อนอยู่พร้อมทั้งรกและน้ำคร่ำ ก่อนจะแช่ลงไปในเหล้า จัดรูปร่าง นำไปอบและผึ่งลมจนแห้ง จากนั้นยังต้องนำไปทอดแล้วบ
