่อได้ยินคำพูดที่ไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจเช่นนี้
ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันก็มีดวงตาหลายคู่กำลังมองประเมินอยู่ด้วย
เดิมทีองค์ชายสี่คิดจะเข้าไปพูดคุยกับต่งซีอวิ๋นบ้างเพื่อทำความรู้จักกันและกันสักเล็กน้อย เพื่อที่ว่าหากพวกเขาแต่งงานกันไปแล้วในวันข้างหน้าจะได้มีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้น
แต่เขาพูดอะไรไปไม่กี่คำ ต่งซีอวิ๋นก็จะต้องคอยมองพี่ชายของเขาหรือไม่ก็แม่นางเซี่ย ทำให้เขาเสียหน้าอยู่บ้าง
“ข้าได้ยินมาว่าแม่นางต่งมีน้องสาวอยู่อีกคน ทำไมวันนี้เจ้าไม่พานางมาด้วยล่ะ” องค์ชายสี่เองก็เบื่อหน่ายเช่นกัน เขาจึงได้เอ่ยถามขึ้นมาเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของต่งซีอวิ๋น
“น้องหญิงป่วยน่ะ”
ต่งซีอวิ๋นยิ้มให้กับองค์ชายสี่ แต่เมื่อนางเห็นว่าเซี่ยเฉียวกำลังยิ้มหวานราวกับบุปผา ใบหน้าของนางก็แข็งทื่อและบีบผ้าเช็ดหน้าในมือแน่นขึ้นมาทันที
