ึงแกล้งทำเป็นโกรธ มันช่างไม่เข้ากับภาพลักษณ์ปรมาจารย์ของนางเลยจริงๆ และที่สำคัญกว่านั้น หัวใจของนางก็เต้นแรงเหลือเกิน
เซี่ยเฉียวกุมหน้าอกของตนเองไว้ ทันใดนั้นนางก็ถอยหลังออกไปหนึ่งก้าวก่อนจะไอออกมาสองครั้ง
สีหน้าของจ้าวเสวียนจิ่งเปลี่ยนเป็นกังวลขึ้นมาในทันที เขารีบพยุงนาง “เห็นเจ้าเป็นแบบนี้ เรื่องนี้ก็…อย่าเพิ่งไปคิดมากเลย หากเจ้ากับข้าจะเป็นแค่สามีภรรยากันแค่ในนาม ข้าก็ไม่เป็นไร”
เซี่ยเฉียวไม่เคยคิดมาก่อนว่าตนเองจะมีวันหนึ่งที่นางหายใจไม่ออกเพราะคำพูดหยอกล้อพวกนี้
ช่วงนี้สุขภาพร่างกายของนางค่อนข้างแข็งแรง นางไม่ได้พ่ายแพ้ให้พวกวิญญาณ แต่กลับต้องมาพ่ายแพ้เพราะคำพูดไม่กี่คำของจ้าวเสวียนจิ่ง นางเองก็รู้สึกว่าตนเองน่าผิดหวังไปหน่อย
เขาประคองให้นางนั่งลง จากนั้นนางก็รีบสูดหายใจเข้าลึกๆ สองครั้งทันที
“ข้าก็แค่ไม่ค่อยชินเท่านั้น ปกติข้าชำระจิตใจและตัดกิเลสจนเคยชิน จู่ๆ ก็มาพูดกันตรงๆ เช่นนี้ ข้าก็เลยรู้สึก…อึดอัดเล็กน้อย” เซี่ยเฉียวยังไม่ลืมเสแสร้ง นางยื่นมือออกมาเพื่อบอกเขาว่าไม่ต้องตื่นเต้นตกใจ “ไม่ต้องกลัว ปัญหาเล็กน้อยเท่านั้น รักษาง่ายๆ”
พอพูดจบนางก็หยิบยาวิเศษออกมาจากในอกเสื้อ หลังจากเหลือบมองอยู่ครู่หนึ่งนางก็กินมันเข้าไปหนึ่งเม็ด
เซี่ยเฉียวรู้สึกดีขึ้นมาก
“เอาล่ะ ท่านพูดต่อได้แล้ว” ข้าไม่กลัวท่านหรอก
คิดดูสิว่าแม้แต่วิญญาณมากมายขนาดนั้นนางยังไม่กลัวเลย แล้วจะมากลัวคำพูดเพียงไม่ก
