แน่น แต่ภายนอกนางยังต้องคอยรักษาสีหน้าท่าทางไว้ให้ดี
ส่วนเซี่ยเฉียวก็อธิบายให้ทุกคนฟังอย่างเรียบๆ ว่า “แผนที่โลกก็ดูไม่ต่างจากแผนที่ทั่วไปเท่าไรหรอก แต่หากมองให้ดีก็จะเห็นว่าวิธีการลงสีมีเอกลักษณ์มาก สิ่งที่ยากที่สุดก็คือมีการใช้วิธีการที่หลากหลายร่วมกันจนกลายเป็นผลงานชิ้นเอก”
ตระกูลไป๋หลี่ผลิตปรมาจารย์ผู้เชี่ยวชาญจากรุ่นสู่รุ่น
แผนที่โลกไม่ได้สร้างสำเร็จได้โดยปรมาจารย์เพียงแค่คนเดียว ภาพวาดที่เกิดจากความพยายามของคนหลายรุ่นจึงมีรูปแบบที่แตกต่างกันอยู่บ้าง แต่มันดันเป็นการผสมผสานหลอมรวมเข้าด้วยกันที่ลงตัว
เซี่ยเฉียวเองก็ไม่ได้พูดอะไร แต่น้ำเสียงแสดงความอัศจรรย์ใจก็ยังมีอยู่
“อยากเห็นด้วยตาตัวเองจัง…”
น่าเสียดายที่พวกนางอยู่ไกลจนมองไม่เห็นอะไรเลยจริงๆ!
พวกของฟังมู่เสวี่ยลากตัวเซี่ยเฉียวไปทันที “เจ้าพูดอะไรกับพวกนางน่ะ เซี่ยเฉียว พวกเราที่สำนักศึกษาแทบจะตบตีกันอยู่แล้ว อย่าไปพูดกับพวกนั้นเลย”
เซี่ยเฉียวรู้สึกมีความสุขขึ้นมาไม่ได้
“ตอนนี้พวกเราอยู่ข้างนอก” เซี่ยเฉียวแยกแยะชัดเจน “ทุกคนต่างก็มีสถานการณ์บทบาทที่ไม่เหมือนกัน ไม่จำเป็นจะต้องตาต่อตาฟันต่อฟันอะไรขนาดนั้นหรอก”
เมื่ออยู่ในสำนักศึกษา นางก็จะใส่ใจและเข้าข้างคนของเรือนคงกู่มากหน่อย
แต่หากนางอยู่ข้างนอกแล้วยังจะทำตัวเป็นศัตรูที่อยู่ร่วมโลกกันมาได้อีกก็จะเป็นการเสียมารยาทอย่างสิ้นเชิง
อีกอย่าง การต่อสู้กันระหว่างสองเรือนแท้จริงแล้ว
