เขาต้องหันหน้าไปมองโดยไม่รู้ตัวด้วยความตกใจ
ลำแสงขนาดมหึมาหาใดเปรียบพุ่งออกมาจากทิศทางของอารามมังกรผงาด ทะลุผ่านอากาศบนเมืองหลวง นำพาเอาพละกำลังที่ไม่อาจต้านทานปะทะเข้ากับเงากระบี่ฟ้าดินที่เกิดจากกระบี่นับล้านๆ เล่มผนึกตัวเข้าด้วยกัน
โครม…
เงากระบี่ฟ้าดินถูกทำลายจนแตกสลายทันใด แสงแรงกล้าสาดส่องไปบนตัวเทพกระบี่ เขาเงยหน้าขึ้น หมวกฟางปลิวไปเพราะลมพัด เผยให้เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขาไม่มีเวลามาคิดมาก แสงแรงกล้าท่วมทับตัวเขา
กระบี่ที่พุ่งมาอย่างรวดเร็วข้างหลังเขาก็ถูกทำลายจนแหลกละเอียด บ้างก็ถูกปะทะจนกระเด็นกระจัดกระจายออกไปทั่วทุกแห่งในฟ้าดิน ราวกับสายฝนที่เทกระหน่ำลงมา
เบื้องล่าง ฝนกระบี่ที่กระจายตัวอยู่เต็มท้องฟ้าทำให้ผู้คนที่มาชมการต่อสู้หวาดกลัว ต่างหลบกันจ้าละหวั่น ทว่ากระบี่เหล่านั้นกลับหยุดและลอยค้างอยู่กลางอากาศในทันใด ไม่ได้ตกลงมา รวมทั้งกระบี่ที่กำลังจะตกลงมาภายในเมืองด้วย
รัศมีแสงถูกยิงออกไปจนปลายสุดฟ้าดิน จวบจนลำแสงแผดกล้านั้นหายวาบไป ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ปรากฏเป็นภาพของสายปราณสองเส้นบนท้องฟ้าที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ซึ่งเว้นระยะห่างกันนับร้อยจั้ง ราวกับท้องฟ้าถูกกรีดจนแยกออกจากกัน ร่องรอยอัศจรรย์เช่นนี้ทำให้ทั้งลูกนัยน์ตาและจิตวิญญาณของทุกคนต้องสั่นสะท้าน
คนที่อยู่ใกล้มองเห็นร่างของเทพกระบี่ เขามีเลือดอาบไปทั้งตัวและกำลังร่วงลงมา แต่ยังไม่ทันถึงพื้นตัวข