กคำพูดของเซี่ยเฉียวทำให้โกรธจนจุกอกไปหมด นางรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจขึ้นมาทันที
นางมององค์ชายสี่อย่างขุ่นเคือง “ข้าก็แค่คิดว่าฝ่าบาทชอบ หากน้องหญิงเซี่ยหมักสุราได้ก็น่าจะหมักให้มากหน่อย จะได้ส่งให้ฮ่องเต้และฮองเฮาได้ลองชิมด้วย ไม่ได้ต้องการจะทำให้แม่นางเซี่ยโกรธเลย”
ทันใดนั้นเซี่ยเฉียวกุมหน้าอกตนเองทันที
นางไอเบาๆ ออกมาสองครั้ง
สีหน้ารัชทายาทเปลี่ยนไปทันที “แม่นางเซี่ยร่างกายไม่แข็งแรง จะตรากตรำไม่ได้ เสด็จพ่อกับเสด็จแม่ไม่ได้ขาดสุราชั้นดี หากเจ้ามีใจกตัญญูก็ไปกว้านซื้อสุราชั้นดีจากทั่วเมืองหลวงมาถวายเสด็จพ่อก็ได้”
ต่งซีอวิ๋นตกตะลึงไปชั่วขณะ และทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย
มีข่าวลือกันว่ารัชทายาทไม่ได้รักเซี่ยเฉียว…
คนที่รัชทายาทชอบเป็นนักพรตปีศาจโม่นั่นชัดๆ…แล้วทำไมเขาถึงได้ปกป้องเซี่ยเฉียวถึงขนาดนี้
“ข้าผิดเองที่ลืมไปว่าน้องหญิงเซี่ยไม่ค่อยแข็งแรง ทนลำบากตรากตรำไม่ไหวจริงๆ น้องหญิงเซี่ย ข้าขอโทษ” ต่งซีอวิ๋นรีบเอ่ยกับเซี่ยเฉียว พอนางพูดจบก็ยังยกสุราขึ้นมาดื่มให้นาง
เซี่ยเฉียวเพิ่งจะสำลักจากการดื่มสุรา…
“ครั้งหน้าก็ระวังให้ดี” เซี่ยเฉียวพยักหน้าให้ต่งซีอวิ๋น แต่นางไม่ได้ดื่มเหล้าลงไป
นางเพิ่งจะสำลัก ยังไม่รู้สึกดีขึ้นเลย ลำคอของนางยังรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย นางไม่สามารถกลืนมันลงไปได้จริงๆ
ต่งซีอวิ๋นรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
ในวังยังมีเด็กสาวคนอื่นๆ อีกไม่น้อย เพียงแต่พวกนางอยู่ไกลออกไป จึงไม่รู
