ารย์อวี๋เข้มงวดมากจริงๆ ฟ้ายังไม่ทันสว่างก็ให้ข้าฝึกท่ายืนม้าแล้ว พี่หญิงใหญ่ ช่วงนี้น้ำในถังเก็บน้ำในบ้านทั้งหมดข้าก็เป็นคนเติมเองทั้งนั้น…ยังมีอีก บ้านเราเพิ่งซื้อไม้ฟืนหยาบๆ เข้ามา หลังจากซื้อมาแล้วข้าก็ต้องเป็นคนฟันแบ่งมัน ทั้งขนาดเล็กใหญ่ ความหนาบาง คดงอ ข้าต้องทำให้ถูกต้องทั้งหมด อาจารย์อวี๋จะมาตรวจด้วย”
อวี๋เซียนโหดมาก
ไม่น่าแปลกใจเลยที่นางเห็นตุ่มพองมากมายและรอยแดงๆ ตอนที่เห็นมือของเซี่ยผิงไหวเมื่อครู่นี้
แต่สิ่งที่ทำให้เซี่ยเฉียวประหลาดใจก็คือเซี่ยผิงไหวไม่ได้ด่าใคร
ก่อนหน้านี้เซียวอวี้หรงถูกเขาด่าจนเละ ประเดี๋ยวก็ตาแก่หน้าเหม็นบ้างละ อาจารย์จอมเห่ยบ้างล่ะ แถมยังทำท่าราวกับจะฆ่าเขากระนั้น…
“เจ้าอยากจะเปลี่ยนอาจารย์หรือเปล่า” เซี่ยเฉียวรู้สึกสงสัยจึงลองถามดู
“ไม่เปลี่ยนหรอก ทำไมจะต้องเปลี่ยนด้วย! พี่หญิงใหญ่ ท่านไม่เคยเห็นความสามารถของอาจารย์อวี๋นั่น จึ๊ เขาตัวผอมอย่างนั้น และไม่ได้ตัวสูงมากอย่างพี่ใหญ่ แต่ความสามารถของเขาร้ายกาจมากจริงๆ ท่านเอาแต่นอนตื่นสายจนไม่รู้เลยว่าแต่ละวันอาจารย์อวี๋จะต้องต่อยพี่ใหญ่สักสองสามหมัด! หากข้าเรียนกับอาจารย์อวี๋ ไม่ช้าก็เร็วจะต้องมีสักวันที่ทำอย่างนั้นได้แน่ๆ” เซี่ยผิงไหวพูดมาถึงตรงนี้ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที
ตอนนี้เขาเอาพี่ชายใหญ่เป็นเป้าหมาย คิดว่าสักวันหนึ่งจะต้องเป็นวันที่เขาสามารถล้มพี่ชายให้ลงไปนอนกองกับพื้นได้!
เมื่อเขานึกถึงภาพฉ
