่านางเพิ่งตายใหม่ๆ ดังนั้นเขาจึงไม่ถือสานาง
“ที่นี่คือที่ไหนหรือ” เผยหว่านเย่ว์เอ่ยถาม
“ที่นี่ก็คือร้านของผู้วายชมน์น่ะสิ ข้างในมีปรมาจารย์คอยช่วยเหลือให้พวกเราสมความปรารถนาอยู่ แต่ความปรารถนานั้นจะต้องไม่โลภเกินไป หากท่านปรมาจารย์ทำสำเร็จ เจ้าก็ต้องยอมลงไปปรโลกแต่โดยดี เจ้าคงจะมีความปรารถนาที่ยังทำไม่สำเร็จใช่ไหม เจ้าลองคิดดูดีๆ สิว่ามีอะไรอยากให้ท่านปรมาจารย์ช่วยเหลือหรือไม่”
“ปรมาจารย์…ทำแทนข้าได้หมดเลยหรือ แล้ว…ฆ่าคนล่ะ” เผยหว่านเย่ว์รีบถามทันที
“ฆ่าคน!?” วิญญาณหลายคนที่ได้ยินก็หันมามองนางทันที
“เจ้าตายอย่างไม่เป็นธรรมหรือ เจ้าถูกคนอื่นฆ่าตายหรือทำเรื่องอะไรจนตัวเองต้องตายเอง”
“เจ้าอยากจะฆ่าคนก็ใช่ว่าจะมาได้ แต่ต้องสันนิษฐานว่าอีกฝ่ายเป็นคนชั่วแน่ๆ จึงจะได้ เจ้ามีหลักฐานไหมเล่า เจ้าจะโกหกท่านปรมาจารย์ไม่ได้นะ ท่านแค่คำนวณนิดหน่อยก็รู้แล้วว่าเรื่องราวของเจ้าเป็นมาอย่างไร หากเจ้าโกหก ปรมาจารย์ก็อาจจะใช้กำลังบังคับเก็บวิญญาณเจ้าไปทันที”
“…” เผยหว่านเย่ว์หดศีรษะ
จากนั้นนางก็เข้าแถวเพื่อรอขึ้นชั้นบนแต่โดยดี
กว่านางจะได้ขึ้นไปชั้นบน นางมองเห็นปรมาจารย์ผู้นั้นในที่สุด
ส่วนปรมาจารย์เองก็จ้องมองนาง
เซี่ยเฉียวเห็นเป็นเผยหว่านเย่ว์ นางก็รู้สึกเหนื่อยหน่ายใจ ตายก็ตายไปแล้ว แต่นางกลับไม่ยอมจากไป นางไม่เคยเห็นคนที่ดื้อรั้นเช่นนี้มาก่อน!
ตอนยังมีชีวิตอยู่ก็ชอบเอาชนะ ตายไปแล้วก็ยังชอบเปรียบเที
