ีก”
ตอนที่ 676 วิญญาณหายวับ
หลูซื่อฝังศพของนางไว้ที่ชานเมือง
นางเผากระดาษไปพลางร้องไห้ไปพลาง
“เจ้าอย่าได้คิดแก้แค้นเลยจะดีกว่า ต่อไปแม่จะอยู่มีชีวิตที่ดี หากเจ้าเป็นลูกที่กตัญญูก็น่าจะอยากให้แม่มีบั้นปลายที่ดีใช่ไหม…”
หลูซื่อร้องไห้เสร็จแล้วก็ถูกสามีพยุงกลับไป
ต่อไปนี้นางไม่มีลูกสาวของตนเองอีกแล้ว…
ด้านหน้าหลุมศพใหม่เบื้องหลังนาง ลมชั่วร้ายสายหนึ่งพัดมา ใบไม้ปลิวไปในอากาศ เปลวไฟบนพื้นดินก็สั่นไหว
เผยหว่านเย่ว์ลอยอยู่กลางอากาศ นางรู้สึกสับสนเล็กน้อย
นางเดินตามหลังหลูซื่อ ลอยเข้าเมืองไป ลอยไปเรื่อยๆ พลางมองถนนหนทางที่คุ้นตาเหล่านั้นอย่างไร้จุดหมาย
กริ๊งๆ
พอนางลอยไปถึงถนนฝั่งตะวันออกก็ได้ยินเสียงไพเราะเสนาะหูขึ้นมาเสียงหนึ่ง นางจึงค้นหาที่มาของเสียงนั้นโดยสัญชาตญาณ เมื่อเงยหน้าขึ้นก็ได้เห็นว่าเป็น ‘ร้านของผู้วายชนม์’
นางจำได้ว่าเมื่อก่อน ที่นี่มีชื่อว่าหอส่องชะตานี่ เหตุใดจึงได้เปลี่ยนไปแล้ว
“อยากจะให้ปรมาจารย์ช่วยเอาเงินที่ข้าเก็บซ่อนไว้มอบให้ท่านแม่ของข้าหน่อย ก็ถือว่าข้าทำดีที่สุดแล้วในฐานะลูกชายที่กตัญญู”
“เจ้าจะเข้าไปไหม หากไม่เข้าก็อย่าได้ขวางทาง ปรมาจารย์ไม่ชอบให้พวกเรากระโดดขึ้นลงวุ่นวาย หากเจ้าฝ่าฝืนก็จะไม่มีใครช่วยเจ้าแล้ว”
เพื่อแสดงความเคารพต่อปรมาจารย์ พวกเขาจึงพยายามที่จะต่อแถวเพื่อที่จะขึ้นไปชั้นบน
แต่วิญญาณตนนี้ไม่ยอมขยับ
เพียงแค่สูดดมกลิ่นไอของวิญญาณตนนี้ เขาก็รู้แล้วว
