ที่ชื่อว่าพี่เลี่ยนี้เป็นใคร
วิญญาณนี้ก็ยอมบอกแต่โดยดี
“ปรมาจารย์ หากรู้แต่แรกว่ามันจะง่ายอย่างนี้ พวกเราจะต้องทำอะไรเยอะแยะมากมายไปทำไมด้วยเล่า” โจวเว่ยจงอดบ่นพึมพำออกมาไม่ได้
เซี่ยเฉียวหลุบตาลงและมีสีหน้าไม่ถือสา “ต่อให้เป็นวิญญาณที่ทำความชั่วมาก่อน แต่หากข้าทำความปรารถนาให้เขาสำเร็จเช่นนี้ก็ยังสามารถได้รับผลประโยชน์บางอย่าง อีกอย่างการเอาเปรียบรังแกวิญญาณก็ไม่ใช่เรื่องที่ดี จริงอยู่ที่การบีบบังคับหรือหลอกล่อนั้นอาจทำให้เรื่องสำเร็จ แต่เมื่อทำมากๆ เข้า มันก็จะเป็นการทำลายบุญกุศลของตนเองไปด้วย”
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกัน นางได้ใช้ไม้อ่อนก่อนจะใช้ไม้แข็งแล้ว
นางทำอะไรเพื่อวิญญาณไปไม่น้อย แต่เขากลับไม่ซื่อสัตย์ นั่นแปลว่าเขาติดค้างนาง
ต่อให้นางลงมือก็ไม่มีผลกระทบอะไรกับนางแม้แต่น้อย
ทุกสิ่งทุกอย่างมีเหตุและผล เพราะชีวิตของนางมีค่าเกินไป ดังนั้นไม่ว่าผลกระทบจะเล็กน้อยเพียงใด นางก็จะหลีกเลี่ยงระมัดระวังให้มากที่สุด
ส่วนคนที่ชื่อว่าพี่เลี่ยนั้น เขาบอกว่าเป็นช่างไม้ที่ภายนอกทำตัวดีมากคนหนึ่งชื่อหวังเลี่ย
มิน่าคนของทางการจึงตรวจสอบไม่พบ
คนของศาลาว่าการคิดมาตลอดว่าคนที่ลงมือทำเรื่องเช่นนี้จะต้องเป็นพวกอันธพาล ดังนั้นพวกเขาจึงได้จับตาดูพวกเขา และเรียกเข้าไปสอบสวนที่ศาลาว่าการทีละคนว่าพวกเขาทำอะไรบ้างในวันนั้นเวลานั้น แต่ต่อให้ทำเช่นนั้นพวกเขาก็ยังคว้าน้ำเหลว
แต่เมื่อเขาเป็นช่างไม้ที่มีงานทำเป็น
