เรา…ไม่กล้าล่วงเกินรัชทายาท…” ในใจพวกเขารู้สึกหวาดกลัว
รัชทายาทสูงส่งเทียมฟ้าอยู่แล้ว พวกเขาก็แค่ลูกขุนนางตำแหน่งเล็กๆ ไหนเลยจะกล้าเข้าใกล้รัชทายาท อีกอย่าง ใครบ้างที่จะไม่รู้ว่ารัชทายาทชอบสืบคดีมากแค่ไหน หากพระองค์จับตามองใคร แล้วสืบพบว่าครอบครัวของคนผู้นั้นมีปัญหาแล้วล่ะก็ ชีวิตพวกเขาต้องจบอย่างน่าอนาถแน่!
ก่อนหน้านี้คนในตระกูลโจวนั่นแค่ติดต่อคบค้ากับพรรคพวกขององค์ชายสี่เท่านั้น ก็ไม่รู้ว่าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไปได้อย่างไร พริบตาเดียวพวกเขาจึงได้ถูกล้างตระกูลไปแล้วอย่างนั้น!
ยังมีจ้าวซวีจือลูกชายคนโตที่เกิดจากอนุภรรยาของหนิงเป่ยอ๋องนั่นอีก ได้ยินมาว่าเขาล่วงเกินรัชทายาทจนต้องถูกตัดแขน ตอนนี้ก็ถูกขังอยู่ในคุกออกมาไม่ได้!
จริงสิ ก่อนหน้านี้คุณชายเมิ่งก็เคยล่วงเกินรัชทายาทจนถูกลงโทษให้ไปจูงม้า และต้องวิ่งวนจนขาแทบหัก…
พวกเขาไม่อยากเดินตามรอยหรอกนะ!
“ไร้ประโยชน์!” เมิ่งจี๋ฟังสบถออกมา “ข้าไปเองก็ได้! ไม่ต้องใช้พวกเจ้าหรอก!”
เมิ่งจี๋ฟังรู้สึกสงสัยจริงๆ
เขาทิ้งพรรคพวกข้างหลังไว้แล้วรีบตามไปทันที
“ฝ่าบาท คุณชายเมิ่งตามมาพ่ะย่ะค่ะ” โจวเว่ยจงสังเกตเห็นในทันที
“ตระกูลเมิ่งใช้คนสำคัญขนาดนี้ ข้าเป็นกังวลแทนพวกเขาจริงๆ” จ้าวเสวียนจิ่งไม่ได้โกรธ เขากระทั่งรู้สึกว่ามันน่าขัน
ตระกูลเมิ่งคอยใช้ประโยชน์จากเจ้าสี่อย่างแวดระวังและผลักดันเมิ่งกุ้ยเฟยมาตลอด แต่เมิ่งจี๋ฟังหลานชายสายตรงของพวกเขากลับกลายเ