ต่อให้ลงไปปรโลกแล้วก็จะต้องถูกลงโทษอย่างแน่นอน หากไม่มีกระดาษเงินเอาไว้ใช้เลย ก็คงจะต้องอยู่อย่างยากลำบาก ดังนั้นเจ้ายอมตกลงเสียดีๆ ดีกว่า มิฉะนั้น…” เซี่ยเฉียวหยิบยันต์ออกมาหนึ่งแผ่น “ข้าจะทำให้วิญญาณของเจ้าแตกสลายไปเสียเลย”
จ้าวเสวียนจิ่งยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
ลองดูท่าทางอวดดีของปรมาจารย์สิ ไม่มีตรงไหนที่ไม่น่าดึงดูดใจเลยสักนิด
“เจ้าเผาเงินกระดาษข้าได้หรือ! ข้าพูด เจ้าถามอะไรข้าก็จะตอบ ทำไมต้องข้าด้วย ข้าไม่ได้บอกเสียหน่อยว่าจะไม่ให้ความร่วมมือ!” วิญญาณนี้เข้าใจอะไรง่ายๆ อย่างยิ่ง
หลังจากที่เขาตายไปแล้วก็ได้พบกับวิญญาณตนอื่นมาไม่น้อย
วิญญาณตนๆ อื่นบางตนมีฐานะร่ำรวยมาก และครอบครัวของพวกเขาก็จะเผาของกินของใช้มาให้
เขายังเคยไปเมืองผีด้วย แต่เขาไม่มีเงินที่จะซื้ออะไรได้เลย
เขาไม่มีอะไรทั้งสิ้น ดังนั้นเขาจึงกลับมาที่บ้านและจ้องมองเงินทองที่ตนเองหามาได้เมื่อตอนที่ยังมีชีวิตอยู่
เขารู้สึกไม่เต็มใจจริงๆ เขายากจนมากว่ายี่สิบปีแล้ว ทุกคนก็รังแกเขา ก็เลยทำความชั่วครั้งหนึ่งเพื่อให้ได้เงินมา เดิมทีเขาอยากแต่งงานเมื่อหาเงินมาได้ แต่พริบตาเดียวเขาก็ตายแล้ว!
เขาตายอย่างแปลกประหลาดโดยที่เขาเองก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร!
วิญญาณตนนี้ค่อนข้างว่าง่ายซึ่งเป็นสิ่งที่เซี่ยเฉียวไม่คาดคิดมาก่อน ดังนั้นนางจึงมีท่าทีสุภาพขึ้นเล็กน้อย “เจ้าเป็นหนึ่งในพวกคนที่มัดหญิงสาวสองคนจากตระกูลหยวนและตระกูลต่งในวันนั้นใช่หรือไม่
