นที่ 656 ใช้เงินแทนข้า
เสียงนั้นดูเหมือนจะเอาเรื่องแล้ว แค่ตะโกนยังไม่พอ ยังเอื้อมมือออกไปบีบคอเซี่ยเฉียวด้วย
แต่ชั่วขณะที่เขาสัมผัสเซี่ยเฉียว มือของเขาก็ระเบิดจนเด้งกลับออกมา ทั้งยังถูกแผดเผาจะเกิดรูใหญ่ๆ วิญญาณนั้นมึนงงไปหมด ดวงตาของเขาก็แดงก่ำขึ้นมาทันที “ข้าตายไปแล้ว พวกเจ้าก็ยังจะรังแกข้าอีก…”
หลังจากนั้นไม่นานนักเซี่ยเฉียวก็หยิบห่อผ้าห่อหนึ่งขึ้นมา
เมื่อลองเปิดดูก็พบว่า…
“เงินตั้งมากมายขนาดนี้เชียว ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะจ่ายไม่น้อยเลย” จ้าวเสวียนจิ่งยิ้มไปไม่ถึงดวงตา น้ำเสียงของเขาก็ฟังดูล่องลอย
“น่าเสียดายที่ไม่สามารถใช้เงินที่วิญญาณกำลังจับจ้องเฝ้ามองอยู่ได้ตามอำเภอใจ มันจะโชคร้าย” เซี่ยเฉียวถอนหายใจ
หลังจากนางพูดเช่นนี้ วิญญาณก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง “ใช่แล้ว! เอาคืนมา! มันเป็นของข้า!”
“จริงอยู่ที่ของเป็นของเจ้า แต่เจ้าได้เงินนี้มาได้อย่างไร บอกข้ามาเสียดีๆ แล้วอีกประเดี๋ยวข้าจะเผากระดาษเงินไปให้เจ้า” จู่ๆ เซี่ยเฉียวหันกลับมาและยิ้มน้อยๆ ให้กับอากาศที่ว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย “เงินนี้ไม่มีประโยชน์สำหรับเจ้าแล้ว คนตายก็ต้องใช้เงินของคนตาย เจ้าไม่มีญาติ ดังนั้นแม้แต่คนที่จะเผากระดาษเงินไปให้เจ้าก็ไม่มีเลยสินะ?”
“…” วิญญาณชายดูตะลึงงันไปเล็กน้อยและไม่ตอบสนอง
เขาขยับไปมาเล็กน้อยและพบว่าดวงตาของคนผู้นั้นกำลังจ้องมองมาทางเขาไม่โดยไม่ละสายตา!
นางมองเห็นเขาได้?!
“คนที่เคยทำชั่วอย่างเจ้า
