่าตนเองไปล่วงเกินใครเข้า ในจวนมีใครที่รู้บ้างว่าเจ้าจะไปที่โรงทอผ้า จะต้องถามเรื่องพวกนี้ออกมาให้รู้ชัด”
หยวนหลิงอินได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าอย่างเคร่งขรึม
นางไม่เข้าใจจริงๆ ว่าตนเองทำผิดอะไรจึงได้ถูกคนทำร้ายเช่นนี้!
ทันใดนั้นเท้าของต่งอีอวิ๋นกลับหยุดชะงักไปอย่างกะทันหัน
“เป็นอะไรหรือ” หยวนหลิงอินถามนางอย่างเป็นห่วงเป็นใย
ต่งอีอวิ๋นลังเลเล็กน้อย นางคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย “ข้า…จู่ๆ ข้าก็นึกขึ้นมาได้ว่า พี่สาวข้าเป็นคนบอกพวกเรา…เรื่องที่โรงทอผ้าจะปล่อยผ้าต่วนชนิดใหม่ออกมา…”
“เจ้าคงไม่คิดว่าพี่สาวของเจ้าจะทำเรื่องนี้หรอกนะ?” หยวนหลิงอินถามด้วยเสียงกระซิบกระซาบ “แต่ทำไมเล่า ก่อนหน้านี้ตอนที่ข้าไปที่บ้านเจ้าพี่หญิงต่งก็ยังใจดีกับข้ามากนี่ อีกอย่าง เจ้า เจ้าก็เป็นน้องสาวแท้ๆ ของนางนะ หากเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าและชื่อเสียงของเจ้าไม่ดี นางเองก็จะแย่เหมือนกัน…”
จะรุ่งหรือจะร่วงก็ต้องเกี่ยวพันตามกันไปด้วยนี่?
“แต่…พี่หญิงใหญ่ของข้าเคยบอกด้วยว่าผ้านั่นไม่เหมาะกับข้า เพราะมันโดดเด่นสะดุดตาเกินไป แต่เจ้า..จะเป็นชายารองขององค์ชายสี่ ดังนั้น…มันจึงเหมาะกับเจ้ามากกว่า…” คำพูดพวกนี้นางพูดขึ้นภายหลัง
เพียงแต่เวลานี้นางอดคิดมากไม่ได้จริงๆ
ส่วนหยวนหลิงอินที่ได้ยินกลับหน้าซีดไปทันที
ไม่มากเกินไปใช่ไหม
เพราะนาง…จะเป็นชายารองขององค์ชายสี่ ก็เลยต้องการจะกำจัดนางหรือ!
แต่องค์ชายสี่เป็นเชื้อพระวงศ์ผู้สูงศักด
