งจะนำเรื่องนี้ไปบอกต่อให้เขา
นางเดินไปสักพักก็พบกับคนของโจวเว่ยจง
“ทูลฝ่าบาท พวกเราพบคนสองคนในบ้านจริงๆ ตอนที่พวกเราเปิดประตูเข้าไป ชายคนหนึ่งกำลังจะกระทำลามกอนาจารพอดี ใต้เท้าเซี่ยตะคอกเสียงดัง…แล้วชายผู้นั้นก็หันกลับมามอง จากนั้นก็…ตกใจตายไปเลย” คนที่มากราบทูลรู้สึกยากที่จะบรรยายเป็นคำพูดได้
ดวงตาของเซี่ยเฉียววาบแววกระอักกระอ่วนที่มองไม่เห็นขึ้นมาทันที
ใบหน้าของพี่ชายนาง…มีความสามารถถึงขนาดนั้นเชียวหรือ
อย่างไรก็ตามจ้าวเสวียนจิ่งกลับดูเหมือนไม่แปลกใจอะไรเลยกระนั้น “จับคนอื่นได้บ้างไหม”
“ไม่มีขอรับ น่าจะหนีไปกันหมดแล้ว คนที่ศาลาว่าการพามากำลังค้นหาตัวกันอยู่ ไม่ทราบว่าจะหาตัวคนที่น่าสงสัยพบบ้างหรือไม่” อีกฝ่ายทูลตอบ
เพียงแต่เกรงว่าจะยากอยู่บ้าง
พวกเขามาในเวลาที่ทั้งบังเอิญและสายไปพอดี แม่นางสองคนนั้นถูกขังไว้นานมากแล้ว แต่ชายผู้นั้นเพิ่งจะเข้าไปทำมิดีมิร้าย
คนที่ทำเรื่องเช่นนี้จะต้องรู้ดีว่าสถานะของแม่นางสองคนนี้ไม่ธรรมดา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้ารั้งอยู่นาน หลังจากที่พวกเขาจากไปก็หาคนอื่นมาลงมือแทน แต่คนที่หามาได้ก็ดันเป็นคนขี้ขลาดเช่นนี้เสียอีก เขาถึงกับตกใจจนสิ้นใจตายไปเลย
เซี่ยเฉียวเดินตามไปดูด้วย
หนึ่งในหญิงสาวที่ถูกจับไปสองคนนั้นมีคนที่นางเคยพบอยู่คนหนึ่งด้วย
ตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไรบ้างแล้ว
ในบ้านร้างที่ทรุดโทรมนั้นหญิงสาวทั้งสองอยู่ในสภาพเสื้อผ้าไม่เรียบร้อย บนใบหน้าปรากฏร
