อยฟกช้ำเล็กน้อย ซึ่งน่าจะเกิดจากการที่พวกนางถูกตบมาก่อนหน้านี้ มือที่งดงามทั้งสองนั้นดูเหมือนกับยังมีคราบเลือด ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเมื่อครู่พวกนางต่อสู้ดิ้นรนแค่ไหน
คนที่ติดตามมาด้วยไม่มีใครเป็นผู้หญิงเลย ดังนั้นเวลานี้จึงไม่มีใครกล้าเข้าไปในห้องเพื่อถามอะไรมากมาย ได้แต่รอให้หญิงสาวทั้งสองออกมาด้วยตัวเอง
แต่หญิงสาวทั้งสองจะมีหน้าไปพบใครได้อีก
หลังจากที่พวกนางร้องไห้อย่างเงียบอยู่สักพักก็ควานมือไปรอบๆ จนพบกับกระเบื้องที่แตกหักแผ่นหนึ่ง…
ตอนที่เซี่ยเฉียวรีบเข้าไปข้างในนั้น นางก็บังเอิญเห็นว่าหญิงสาวทั้งสองกำลังจะฆ่าตัวตายไปพร้อมกันพอดี
นางรีบเอ่ยทันที “พวกเจ้ายังบริสุทธิ์ผุดผ่อง ใยต้องทำเช่นนี้ด้วยเล่า”
พอทั้งสองเห็นว่ามีใครบางคนเข้ามาก็ตกใจทันที แต่เมื่อพวกนางเห็นว่าเป็นนักพรตหญิงท่านหนึ่ง น้ำตาก็ไหลพรั่งพรูราวกับสายฝน
“พวกข้าจะอยู่ต่อไปได้อย่างไรเล่า ใครๆ ก็รู้ว่าข้าถูกลักพาตัวไป แม้ว่าพวกข้าจะยังไม่เสียความบริสุทธิ์ไป แต่คนอื่นก็ไม่ได้คิดอย่างนั้นนี่!” แม่นางจากจวนหนานอันโหวกัดริมฝีปากเอ่ย “อีกอย่าง…เดิมทีข้าต้องแต่งเป็นชายารองขององค์ชายสี่ ตอนนี้มาเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น หากข้ายังมีชีวิตอยู่จะไม่เป็นการทำลายชื่อเสียงขององค์ชายสี่หรือ…ฮือๆ…”
หากยังสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ ใครเล่าจะอยากตาย
แต่พวกนางจะไม่ตาย หลังจากที่กลับบ้านไปแล้วก็จะต้องถูกคนวิพากษ์วิจารณ์ เรื่องแต่งงานก็คงต้องยกเลิก
