เซียนใจเต้นกระหน่ำ
ประสบการณ์ของนางเหมือนกับที่หนังสือนั่นบรรยายไว้ไม่มีผิด…
เมื่อนางออกจากบ้าน ตอนที่ตกอยู่สถานการณ์สิ้นหวังนางได้จะพบผู้วิเศษที่ลึกลับคนหนึ่ง ผู้วิเศษที่เห็นความเรียบง่ายของนางจะให้คำแนะนำแล้วหายตัวไป!
เมื่อความคิดเช่นนี้แวบเข้ามาในสมองแล้วมันก็ติดค้างอยู่ไม่หายไปไหน
คิดๆ แล้วคงเป็นเพราะระหว่างทางนี้นางนอนกลางดินกินกลางทราย ท่าทางน่าสงสารจริงๆ สวรรค์คงเห็นใจนางก็เลยส่งท่านเซียนมาชี้แนะ!
ขอบคุณท่านเซียน!
ในใจอวี๋เซียนเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความซาบซึ้งขอบคุณ
แต่นางกลับไม่รู้ว่าในขณะนั้นปรมาจารย์ท่านนั้นกำลังนั่งอยู่ในห้องเรียนอย่างเรียบร้อย ฟังการบรรยายของอาจารย์หลี่ว์ด้วยท่าทางง่วงๆ ทั้งที่มีพู่กันอยู่ในมือและไม่รู้ว่ากำลังเขียนอะไรอยู่กันแน่
ภายในห้องเรียนเงียบสงบอย่างยิ่ง เซี่ยเฉียวพยายามดื่มด่ำกับบรรยากาศในชั้นเรียนเช่นนี้เอาไว้ให้มากที่สุด
อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้นก็มีวิญญาณตนหนึ่งลอยเข้ามาทางหน้าต่างอย่างกะทันหัน ทั้งร่างวิญญาณปกคลุมไปด้วยควัน ใบหน้าร้อนรน วิญญาณบุกเข้ามาในเรือนคงกู่ แล้วลอยวนไปรอบหนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางสิ้นหวัง “ท่านปรมาจารย์!? ท่านปรมาจารย์! ช่วยข้าด้วย…”
ก่อนหน้านี้นางไปที่หอส่องชะตาเพื่อขอความช่วยเหลือมาแล้ว แต่ท่านปรมาจารย์ไม่อยู่ที่นั่น
ต่อมาจึงมีวิญญาณตนหนึ่งบอกนางด้วยท่าทางลึกลับซับซ้อนว่า อันที่จริงปรมาจารย์ยังมีอีกตัวตนหนึ่ง หากนางคิด
