จะตามหาปรมาจารย์แล้วล่ะก็ นางจะต้องมาที่เรือนคงกู่ในสำนักศึกษาหลวงนี่
แต่พลังหยางที่สำนักศึกษานี้เข้มข้นรุนแรงมาก เมื่อนางเข้ามาใกล้ วิญญาณของนางก็สั่นเทาไปทั้งตัว และรู้สึกราวกับว่าทั้งร่างกำลังถูกไฟแผดเผา เจ็บปวดยิ่งนัก
เซี่ยเฉียวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองด้านข้าง
มีแต่นางคนเดียวที่ได้ยินเสียงของวิญญาณตนนั้น ส่วนวิญญาณตนนั้นก็รีบเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าท่าทางตอบสนองของนาง “ท่านคือปรมาจารย์ใช่ไหม! ท่านปรมาจารย์ ลูกสาวข้าเกิดเรื่องแล้ว ข้าขอร้องท่าน ช่วยนางที ช่วยนางด้วย!”
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วเล็กน้อย…
วิญญาณตนนี้ช่างโง่เขลา…
นางคิดจะให้นางช่วยคนนั้นย่อมได้ แต่ถึงอย่างไรก็ต้องพูดให้รู้เรื่องหน่อยสิว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ส่วนเรื่องที่มีวิญญาณรู้ว่านางคือเซี่ยเฉียวนั้น…นางก็ไม่ได้แปลกใจอะไร วิญญาณบางตนช่างสังเกต และยังสามารถลอยไปได้ทั่ว จึงสามารถรู้เรื่องราวต่างๆ ได้มากกว่าคนอื่น
“พูดมาให้ละเอียด” เซี่ยเฉียวจนใจ ได้แต่พึมพำออกมาเบาๆ
ฉินหลิวที่นั่งอยู่ข้างๆ ตกตะลึงไปชั่วครู่เมื่อเห็นว่าเซี่ยเฉียวมองไปยังจุดอื่น แต่ก็ไม่ได้สนใจมากนัก
“วันนี้ลูกสาวของข้าไม่ได้ไปเรียนที่สำนักศึกษากู่หลัน นางอยู่ที่หมู่บ้านทอผ้าแห่งหนึ่งกับแม่นางคนหนึ่ง นางถูกปิดปากแล้วส่งตัวขึ้นรถม้า! นางโดนจับตัวไปแล้ว! ข้าติดตามไปตลอดทางก็พบว่าพวกเขาออกไปนอกเมือง ตอนนี้นางถูกขังอยู่ในบ้านโทรมๆ หลังหนึ่งใกล้กับวัด
