างก็ยังคงพูดเยินยอได้อย่างคล่องปาก
เซี่ยเฉียวคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วหยิบเหรียญทองแดงขึ้นมา “แค่คำว่ามีโชคคำเดียวไม่นับว่าเป็นอะไรได้ ในเมื่อข้ารับเงินของเจ้ามาแล้วก็ให้ข้าทำนายให้เจ้าสักหน่อยดีกว่า”
หลังจากที่เซี่ยเฉียวพูดจบนางก็หยิบเหรียญทองแดงของนางออกมาเพิ่มอีกจำนวนหนึ่ง
หลังจากที่ทอยเหรียญไปมาอยู่ครู่หนึ่งนางก็เอ่ยขึ้นด้วยท่าทางลึกลับ “โชคของเจ้าวันนี้อยู่ทางทิศตะวันตกของเมือง พอพระอาทิตย์ตกดิน ให้เจ้าหลับตาแล้วเดินไปข้างหน้าร้อยก้าว เมื่อชนกับใครคนหนึ่งก็ให้ตามคนผู้นั้นไปเป็นเวลาสองเค่อ หากเจ้าพบเจอตรอกก็ให้เดินเข้าไปไม่ต้องหยุด โชคของเจ้าก็จะมาถึง”
คนผู้นั้นมองนางด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย “เจ้าทำนายให้ข้าจริงๆ หรือนี่ ข้าไม่เชื่อเรื่องพวกนี้หรอก”
“เจ้าจะเชื่อหรือไม่ไม่สำคัญหรอก หากเจ้าไม่มีอะไรจะทำก็แค่ลองดูเท่านั้น” เซี่ยเฉียวสงบนิ่งอย่างยิ่ง
คนผู้นั้นเห็นว่านางมีท่าทางจริงจังก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นนางจึงพยักหน้า “ก็ได้!”
เซี่ยเฉียวยิ่งชอบนางมากขึ้นไปอีก
ตรงไปตรงมา แล้วยังยอมเชื่อนาง
ถึงอย่างไรเซี่ยเฉียวก็ไม่มีอะไรทำ นางจึงเตรียมที่จะตามหญิงที่แต่งเป็นชายผู้นี้ไปดูเสียหน่อย
คนผู้นี้ไม่ได้หยุดอยู่ตรงหน้านาน แต่ออกเดินหางานทำไปทั่ว แต่เพราะร่างกายที่สกปรกมอซอของนาง ร้านอาหารพวกนั้นจึงไล่นางออกไปทันที
นางก็ไม่รู้สึกโกรธและยังคงยิ้มได้อยู่ตลอดเวลา
หากไม่ใช่เพราะดวงตาคู่นี้ข
